De beurzenblues

Dat de kerken leeglopen en dat politici niet te vertrouwen zijn? Daar kan ik mee leven. Maar de spanning of de motormarkt in Hardenberg op 27 maart doorgaat? Dat vreet aan me. Ik doe voor een paar beurzen dingen die facturabel zijn. Die inkomsten heb ik afgelopen jaar gemist. Maar ‘Hardenberg’ is nooit een verdienmodel geweest.

Naar Hardenberg ga je voor de hamburgers en de frieten

HERSTEL: voor een onwaarschijnlijk aanbod aan spullen die je niet hoeft aan te klikken of per Ideal te betalen, maar die je kunt oppakken en na redelijk overleg kunt adopteren en mee kunt nemen. Dat is ook veel milieuvriendelijker dan alles maar per container en busje thuis te laten bezorgen.

Hardenberg is daarbij de enige motorbeurs waar je beter met de auto dan met de motor naar toe kunt gaan. Op de parkeerplaats staat het altijd wel vol met de leukste motoren. Maar in een auto kun je nu eenmaal meer aankopen kwijt. En of je nu een verlanglijstje hebt of op de bonnefooi gaat: Het is ons nog nooit gelukt om zo weinig te kopen dat het op de motor mee kon.

Hardenberg is in de loop van de tijd veranderd. Zo stonden er de laatste keer nogal veel aanbieders van (hetzelfde) goedkope Chinese gereedschap. En was het aanbod van gebruikte Zündapp bromfietsonderdelen overweldigend. Dat moet je ding zijn.

De echte jagers staan al voor openingstijd voor de deur

En van die mensen hebben we verhalen over droomvondsten gehoord. Maar voor ons, als recreatieve zoekers is de beurs gewoon altijd een heel leuke dag uit. Het mooie is dat Hardenberg daarbij voor veel westerlingen te ver weg is. En als we de dagenlange reis vol ontberingen hebben overleefd, dan kan zo’n Randstedeling nog in de problemen komen omdat hij de ontspannen local die tevreden op doorleefde klompen achter zijn stand staat… niet verstaat. De roots van Auto Motor Klassiek – heb je al een abonnement trouwens? Dat kost bijna niets! – liggen in het Midden-Oosten, Gelderland dus.

Maar in een confrontatie met een forse Oost-Groninger met riante baardgroei hadden zelfs wij het moeilijk mee. Maar dat had niet alleen te maken met het feit dat de man dialect sprak. Hij had ook nog eens zijn gebit thuis gelaten en sprak met een mond vol riant van uien, ketchup en mayo voorziene hamburger. In zijn open, malende mond zagen we iets wat nog het meest leek op een verschrikkelijk ongeval in een tunnel. Zijn klompen waren van tjalkformaat. Hij droeg een joggingbroek.

Hoewel ‘de Handel’ Hardenberg intussen ook ontdekt heeft blijft het er gemoedelijk. Ook omdat een paar van de standhouders die we er telkens weer tegenkomen blij van zin vertellen dat ze niet voor de omzet, maar voor de gezelligheid naar Hardenberg komen. En dus voor de frites en de hamburgers.

Natuurlijke selectie

De beurs is daarmee een reality check voor het soort mensen dat ooit een marketingboek heeft gelezen en heeft bedacht dat succes in het ondernemen ligt. Zo stond er ooit zo’n soort partytent met een kledingstand zoals je die vaak op de Motorbeurs in Utrecht zag of ziet. Allemaal Hoogst Veilig, trendy en toch modieus spul. Met CE-protectoren en feestelijke reflectiematerialen. Jassen, broeken, pakken, helmen, handschoenen, laarzen. En het spul was volgens de prijskaartjes ook nog eens dapper afgeprijsd. Oh ja: De standbemanning was vrouwelijk op de manier waarvan fantasieloze mannen uit de Randstad blijkbaar dachten dat het opwindend zou zijn voor mensen uit Groningen. Denk ‘Beebs’. Denk ‘hoge hakken in een weiland’.

We stonden er tevreden bij toen de verkoopdames tegen vieren aan hun manager vertelden dat ze de hele dag… Twee stel laarzen hadden verkocht…

Afwachten wat er dus de 27ste gaat gebeuren in ‘Hardenberg’