Sluitingsdatum oktobernummer -> 18 augustus
Daimler 4.0 Insignia is afgewerkt naar klantwensen
Bespoke. Een fraai Brits begrip dat maatwerk aanduidt en dat je eigenlijk niet moet willen vertalen. We kennen het voornamelijk van Rolls-Royce, maar Jaguar begaf zich ook een tijd op dit pad, zij het zeer kortstondig. Het Insignia-programma serveerde individualistisch ingestelde klanten een waaier aan speciale exterieur- en interieurkleuren, zoals Mahogany met Pale Mushroom/Dark Mushroom op deze Daimler 4.0.
Door de wol geverfde autofabrikanten die al sinds jaar en dag in hetzelfde marktsegment opereren, kennen hun (potentiële) klanten. Op basis daarvan komt de afdeling productconfiguratie tot een uitgewogen mix van specificaties, kleuren en afwerkingsdetails. Dat gebeurt binnen een bepaalde bandbreedte die het overgrote deel van de doelgroep weet te behagen. Slechts een klein percentage kopers met heel bijzondere noten op hun zang valt buiten de boot en moet genoegen nemen met een compromis, want het wordt binnen massaproductie te kostbaar om individuele wensen in te willigen. Vandaar dat in de loop der jaren het ene na het andere personaliseringsprogramma het levenslicht zag: Designo bij Mercedes-Benz, Individual bij BMW, Autobiography bij Range Rover, Bespoke bij Rolls-Royce en heel recent Exklusiv Manufactur bij Porsche. De beoogde klanten willen zichzelf kietelen met een afwerking die de comfortabele gedachte oproept dat de gekozen mix waarschijnlijk nergens anders ter wereld circuleert. Iets unieks, dat op subtiele en ingetogen wijze getuigt van goede smaak, zonder dat dat overdreven uitgedragen moet worden. Dat past buitengewoon goed bij liefhebbers van Britse automobielen.
Special Vehicle Operations
Het ligt dus voor de hand dat Jaguar Cars deze gedachte op een goede dag omarmde, al was er in zekere zin een stok achter de deur. Paul Keating uit Schotland, die sinds vele jaren het XJ40 Register beheert, schetst de achtergrond. “Begin jaren negentig stonden de activiteiten van de afdeling SVO, een afkorting van Special Vehicle Operations, op een laag pitje. De productie van de Daimler Limousine, ook wel bekend als DS420, draaide niet langer meer en van het bouwen van zeer kleine aantallen Majestic – de XJ met verlengde wielbasis – kon de kachel niet roken. Omdat de directie onder supervisie van Ford de vaklieden toch wat te doen wilde geven, ontstond het idee om in 1992 een maatwerkprogramma uit te rollen, dat klanten in de gelegenheid stelde om hun Jaguar of Daimler naar meer specifieke wensen te laten aankleden. Onder de naam Insignia kwam een uitgebreider scala aan kleuren in omloop, speciaal geselecteerd en niet verkrijgbaar op de reguliere uitvoeringen. Er waren bovendien meer variatiemogelijkheden in de vloermatten, dashboardbedekking in het leder en soorten houtfineer, indien gewenst zelfs groen gelakt.”
Niet boven het maaiveld
Lang duurde het Insignia-hoofdstuk niet. “In 1994, toen Jaguar de XJ40 verving door de X300, kwam er alweer een einde aan,” vertelt Keating. “Overigens kon je ook je XJS door de SVO-afdeling laten uitdossen in een bijzondere outfit. Waardoor dit programma nu precies zo’n kort leven beschoren was, dat heeft niemand ooit opgehelderd, maar ik vermoed dat het te wijten valt aan het uitblijven van succes. Als je puur naar de sedanmodellen kijkt, praat je over slechts 321 stuks in die periode van een goede twee jaar, waarvan de overgrote meerderheid in 1993: 222 XJ’s met Insignia-badges. Wanneer ik de situatie analyseer, luidt mijn conclusie dat Jaguar-publiek niet graag boven het maaiveld uit steekt en liever voor ingetogen combinaties kiest.” Wie op online-handelsportalen door de young- en oldtimers van Jaguar en Daimler grasduint, zal dezelfde conclusie trekken. Kennelijk respecteerde iedereen de dresscode voor een aristocratische Brit. Daar past geen vuurrood colbertje met een witte voering bij.
Het volledige stuk staat in Auto Motor Klassiek augustusnummer, nu in de kiosk.
Ook het lezen waard
Deze stukken raken aan Daimler 4.0 Insignia of liggen er in elk geval dicht tegenaan.
Hieronder staan nog meer foto’s.
Jaguar, Daimler, Souverein, nooit echt begrepen hoe dat allemaal precies zat.
Overigens, ook Audi heeft zoiets.
Nadat eerst o.a. Treser wat speciaals deed (en beperkt ook Oettinger), werd dat later ondergebracht bij Quattro gmbh, daar kan je terecht voor apparte kleuren etc.
Het oorspronkelijk model had een prachtig design.
Daarna begon men de prachtige design bumpers en deurgrepen te vervangen doordat men toen mooi achtte.
In de jaren 80 vond men dat de koplampen en achterlichten vervangen moesten worden door vierkante exemplaren zoals dit model.
Nog wat later heeft men de kofferbak naar omhoog getrokken, daarna was de hele lijn man het model gekraakt.
Een mooi nodel aanpassen aan de modegrillen van de tijd is nooit een goed idee geweest.
Het periodiek manueel stellen van de kleppen van de 12 cilinder schijn ook een uitdaging te zijn.
Een mooi merk, maar economisch onbetaalbaar om te rijden door een schandalig uurloon. En daarvan gaan er een hoop inzitten!