Baden in weelde aan boord van Cadillac De Ville Convertible (1965)

Aan boord van de Cadillac De Ville Convertible ga je het leven door een andere bril bekijken. Quality time krijgt een hogere prioriteit, met de geruststellende gedachte dat je je dat kunt permitteren. Scheer hem niet over één kam met Amerikaanse sleeën in zijn algemeenheid, want dit ultraluxueuze land yacht is echt van een andere orde. Met die reusachtige, elektrisch bedienbare softtop als bonus. 

Tekst & fotografie: Aart van der Haagen

De verleiding ligt op de loer om zo’n De Ville Convertible uit 1965 simpelweg af te doen als een opgesmukt slagschip, slechts in afwerkingsgraad superieur aan de Buicks, Chevrolets, Oldsmobiles en Pontiacs van deze wereld. Dan zit je er echter glad naast. Het paradepaardje van de stal tilde alles naar een hoger level. Een transistorradio met een automatisch zenderzoeksysteem en elektrische aansturing van de antenne. Chroomgerande pedalen. Verlichting van het handschoenenkastje én van beide asbakken in het dashboard. Dat werk. Nergens verkeerde bezuinigingen, maar juist het tegendeel: één en al uitbundigheid. De dollars mochten rollen. Ook bij de klant, trouwens, die 5639 bucks aan de dealer moest overhandigen. 

Stuurwielverstelling

Alles ademt die fijnbesnaardheid waarmee Cadillac zich van het plebs onder de autobouwers distantieerde. De vrijwel naadloze aansluiting van sierlijsten op hun omgeving. Het subtiele dubbele stikpatroon in de oprecht lederen portierpanelen. De flinterdunne ribbels in de stuurwielrand en in de naaf, om de axiale verstelling te ontgrendelen. Dat niet alleen, er zit ook een mechanisme in om het hele circus een eindje omhoog dan wel omlaag te kantelen. Pure weelde, net als de van binnenuit verstelbare buitenspiegel, de ruitenwissers met drie snelheden en de elektrische raambediening. O ja, de voorbank beweegt zich gemotoriseerd op en neer in zes richtingen. Welk bedieningselement je ook aan vingerkracht onderwerpt, het voelt aan alsof het na een miljoen mijlen nog geen enkele vorm van speling mag vertonen, omdat de klant dan zo teleurgesteld zou raken. Kijk niet raar op wanneer er eksters naast je neerstrijken op de voorbank, want het alomtegenwoordige chroom of anders wel gepolijst metaal glimt je tegemoet. Gezien het Californische verleden van deze De Ville Convertible wekt het weinig verbazing dat rechts achter het stuurwiel een paneeltje met het opschrift ‘Comfort Control’ opduikt. 

Stoïcijns

Een boring van 104,9 millimeter en een slag van 101,6 millimeter keer acht cilinders. Dan voel je op je klompen aan dat je met een héél serieuze jongen van doen hebt, 313 pk sterk. Inderdaad hoef je je voet maar iets onbesuisd tegen het staande gaspedaal te laten landen en de Cadillac schiet onmiddellijk met een sprong vooruit, schuddend van plezier. Zo uit de losse pols vastgesteld beukt de 2,1 ton zware cabriolet binnen een tel of tien vanuit stilstand naar de snelweglimiet overdag. Ongelooflijk hoe bij dat soort exercities de Turbo-Hydramatic-automaat stoïcijns zijn soepele gangwissels laat geschieden, alsof al die 606 newtonmeters buiten hem om geleid worden. Aan het weggedrag hoeven we weinig worden vuil te maken: dat is Amerikaans, zij het vrij van speling en vaagheid. In die zin neemt deze distinctieve Cadillac De Ville Convertible dan weer wat minder afstand van de mindere goden. 

Het complete artikel over de Cadillac De Ville Convertible is terug te vinden in de meieditie van Auto Motor Klassiek die nog tot 20 mei in de kiosk ligt.

Met dank aan Venema Classic Cars, Drempt