Morris Marina: “Beauty with brains behind it”

27 april is Koningsdag en dus een nationale feestdag. Maar in de wereld van de Engelse auto’s was 27 april 1971 de dag dat in Groot-Brittannië de Morris Marina-modellenreeks werd geïntroduceerd. Een auto die waarschijnlijk meer gespreksonderwerp is geweest dan enig ander product van British Leyland. De Marina was vooral het mikpunt van met veel humor omlijstte laster. Maar het is de moeite waard eraan te herinneren hoe de Marina in zijn beginjaren door de zakelijke pers en eigenlijk door de hele automobielpers, als een doorslaand succes werd gezien.

Tijdelijke oplossing

Iets eenvoudigs en verkoopbaars was misschien wel wat het bedrijf snel nodig had om zijn wankele financiën op peil te houden. En dat was precies iets wat de Marina allebei in huis had. De Morris Marina was oorspronkelijk bedoeld als tijdelijke oplossing en zou al in 1975 vervangen moeten worden door een nieuw te ontwikkelen auto bestemd voor de middenklasse. Na een relatief korte ontwikkelingstijd van achttien maanden verscheen de Marina in april 1971 op de markt. Hij werd uitsluitend verkocht onder de merknaam Morris.

Niet schokkend maar prima!

De Morris Marina moest tegenwicht geven aan het succes van de Ford Cortina, vooral in het zakelijke segment. Hij moest daarom vooral niet duurder zijn dan de Cortina, waardoor er onderhuids nogal wat verouderde techniek in de auto werd toegepast. Die techniek was afkomstig van de Morris Minor uit – schrik niet – 1948! Het uiterlijk was wel volgens de tijdgeest, niet schokkend maar gewoon een prima model.

Minder dan drie jaar

Van concept tot introductie duurde minder dan drie jaar en hij ging in de beginjaren als warme broodjes in Groot-Brittannië over de toonbank. De Morris Marina veroverde meer dan zes procent van de totale markt met meer dan 100.000 stuks verkocht in zowel 1972 als 1973. In de bloeiende Britse markt van 1973 versloeg hij de Ford Escort in de strijd om de tweede bestverkochte auto van Groot-Brittannië (na de Cortina) met lange wachtlijsten voor sommige versies.

In productie blijven

Als de Morris Marina rond 1975 was vervangen door iets nieuws (zoals oorspronkelijk ook was gepland), dan zou de auto nu ongetwijfeld herinnerd worden als slechts een handig gepositioneerd tussenmodel. Maar de toenemende problemen van British Leyland zorgden ervoor dat Marina steeds maar in productie bleef en als het ware ‘bleef hangen’. Dat leidde uiteindelijk tot de Ital in 1984. Een auto met een iets aangepast uiterlijk, maar eigenlijk nog steeds dezelfde Morris Marina uit 1971. Best knap!

Liever voorwielaandrijving

Achteraf gezien zou de Austin Morris-divisie van BLMC het voor zichzelf beter gedaan hebben als ze voort hadden gebouwd op hun erkende sterke punten in het vervaardigen van auto’s met voorwielaandrijving. En daarmee dus de moordende concurrentie van de middelgrote modellen met achterwielaandrijving over te laten aan ‘de Amerikanen’ zoals Ford, Vauxhall en Chrysler UK soms werden genoemd.

De beste ter wereld

Maar dat lag in april 1971 allemaal nog in de toekomst, toen de Morris Marina in een overweldigende zee van publiciteit werd gelanceerd. De internationale pers was uitgenodigd voor een spectaculair evenement in Cannes, terwijl in het Verenigd Koninkrijk een mediacampagne van £ 500.000 de slogan ‘Beauty with brains behind it’ (Schoonheid met hersens erachter) gebruikte. Die hersens waren de technische staf van British Leyland, die nog steeds routinematig werd omschreven als ‘de beste ter wereld’. Tja, zelfkennis is een deugd.

Tien uitvoeringen

In het begin was er een line-up van tien Morris Marina-modellen (de stationwagen kwam later) met twee carrosserievarianten en een ruime keuze uit verschillende motoren. Zowel de tweedeurs Coupé als de vierdeurs sedan waren verkrijgbaar als 1.3 Deluxe, 1.3 Super Deluxe, 1.8 Deluxe, 1.8 Super Deluxe en 1.8 TC. De 1.8 TC was trouwens bepaald geen kinderachtige auto, die we in Nederland – bestuurd door Bart Luijbregts – regelmatig op tv aan het werk zagen bij de AVRO-rallycross in Valkenswaard. Diens broer Wim werd met een 1300-versie zelfs Nederlands rallykampioen. Tja…, de Morris Marina. In zijn latere leven door TopGear weliswaar verguisd, maar voor velen toen een uitstekende auto.

Nooit wat aan gehad…

Uw AMK-redacteur kan erover meepraten. In 1978 en 1979 scheurde hij vanwege zijn militaire dienstplicht bij de luchtmacht, wekelijks vier uur heen en weer vier uur terug naar de 12^e GGW nabij Osnabrück. De rode Morris Marina Coupé, met zwart vinyl dak en vier jongemannen erin inclusief bagage, gaf ruim een jaar lang geen krimp. Op tijd olie erin en gááááán! Nooit wat aan gehad…

Was ie nou werkelijk zo slecht?

Negatieve verhalen over de Morris Marina zijn dus op zijn zachtst gezegd een beetje overdreven. Wat wèl een feit is, is dat de Marina werd geboren onder een slecht gesternte. De Britse auto-industrie had in de jaren zeventig een groot imagoprobleem. Dit werd veroorzaakt door slechte of sterk wisselende bouwkwaliteit, verouderde techniek, te lange productietijd en kortzichtige managementbeslissingen. De Marina kon niet ontkomen aan al deze perikelen. De laatste Morris Marina rolde in oktober 1980 van de productieband, nadat er maar liefst 1.163.116 stuks waren gebouwd. Meer dan 1 miljoen dus… Bepaald niet weinig voor een auto die in het begin voorbestemd was om maximaal zes jaar mee te gaan. Het was wel de laatste èchte Morris. Een merknaam die ooit erg gewaardeerd werd door zijn koperspubliek. En was ie nou werkelijk zo slecht? Nee, helemaal niet!