Auto Motor Klassiek in februari
De bel ging dus ik opende logischerwijs de deur. Minder logisch was dat mijn toenmalige zwager voor de deur stond. Hij was net een kwartier daarvoor met zijn Alfa Romeo Alfetta vertrokken. En nu terug met een wonderbaarlijke afwezigheid van het typische Alfa-dubbelnokker geluid. Maar wacht, zijn gezicht stond op onweer. Geen wonder, hij had de auto net een halve kilometer teruggeduwd vertelde hij, nog een beetje buiten adem. “Had je zo’n haast dat je geen tijd had om de auto te starten,” grapte ik nog. Dat viel niet in goede aarde. Bij het rijden over een drempel was de hele koppelingsleiding uit zijn (doorgeroeste) steuntjes gevallen en had zich om de cardanas gedraaid. Zonder koppeling is het moeilijk rijden… Het was slechts een van de talloze mankementen waarmee de Alfa van – laten we hem Jan noemen – te kampen had. Een geruststellende gedachte? Op een gegeven moment trof hij zelfs roestgaten midden in het dak (!) aan… dat was teveel na alles wat er was gebeurd. Er knapte iets in hem (waarschijnlijk doorgeroest) en deze Alfetta 1.6 uit 1976 belandde op de sloop. Vreemd bij deze auto’s is ook dat je mensen tegen komt die het model roemen als de beste Alfa ooit, “probleemloos, nooit wat mee gehad.” Nog vreemder is misschien wel dat zelfs Jan jaren later nog steeds de Alfetta noemde als een van zijn meest fijne auto’s… Dat roept een belangrijke vraag op: zijn autoliefhebbers masochisten? Genieten we van de ellende, de financiële pijn, de ontberingen, de pijn van de teleurstellingen?
Wat bezielt iemand om in plaats van de (redelijk) moderne geneugten qua techniek en luxe van een 156 GTA te laten schieten voor een – toegegeven schitterende – Giulietta 1.6 GT uit de jaren tachtig? Lees het op pagina 34.
Nog veel opvallender, veel ouder en veel groter is de DeSoto Fireflite, een schitterende Amerikaan uit de gouden periode van deze automobielen. Met deze Amerikaan uit 1955 realiseerde Robert Visser een droom die hij al bijna vergeten was. Maar tijdens de fotosessie in de bittere kou in ‘the middle of nowhere’ ademt de V8 nog even diep in om vervolgens stil te vallen. Doodstil. De gure wind is op zo’n moment alles wat je hoort. Het is -7° en de 6V accu is leeg. Dan wordt het spannend. Ironisch, spanning door een gebrek aan spanning. Kou, ontberingen…
Volgens Peter Ecury hoort dat zo. Hij schrijft over de Star-rally: “Sneeuw en ijzig koud was het buiten. Dat bedoelen we, rallyrijden moet afzien zijn!”
René de Ruyter sluit zich dagenlang op in zijn tochtige maar gezellige schuurtje, sorry werkplaats, met een stokoude Peugeot uit 1914. Het doel? De Peugeot moest oud blijven. Tja, we zeiden het al. We lijken wel masochisten. Maar het geeft niks. Je kunt er heel oud mee worden. De verklaring voor deze zelfkastijding, u gelooft het niet, vinden we in de conclusie in een verhaaltje over het eten van pepers. “Mensen houden ervan om te voelen dat ze leven, hoe gaat dat beter dan door jezelf te pijnigen?”
In de nieuwe editie van Auto Motor Klassiek:
- DHRC kolommen
- Mercedes-Benz S 350 Turbodiesel
- Bert van Wee en zijn Kevers
- Alfa Romeo Giulietta GT
- DeSoto Fireflite V8
- Peugeot uit 1914
- Ahra GP racer
- Nacht van Nederland
- STAR rally
En:
De beste kans op de leukste klassiekers en oldtimers heeft u als abonnee. Want abonnees hebben Auto Motor Klassiek een week eerder in huis dan dat de kioskbezoeker hem in de schappen ziet.
VERDIEN UW ABONNEMENT NU TERUG
Uw voordeel als abonnee:
- GRATIS een klassieker in kleur adverteren in Auto Motor Klassiek (?)
- Auto Motor Klassiek een week eerder in huis
- Bijna 10 EURO korting
Abonneren kunt u online door hier te klikken.
U kunt dus veel eerder reageren op een van de DUIZENDEN oldtimers en youngtimers die maandelijks in Auto Motor Klassiek te koop staan.
Auto Motor Klassiek heeft elke maand weer volop te melden, actueel nieuws, handige tips, evenementen, you name it. Nieuw deze maand is de YouTube rubriek.
Nacht van Nederland, een soort van Land’s End to John O’Groats, maar dan in de Lage Landen. Een initiatief van Mark Schmidt hetgeen door het voorgaande succes jaarlijks zijn beslag krijgt onder de paraplu van de Austin-Healey Owners Club Nederland. In principe kon er dan ook alleen maar van start gegaan worden in een Austin-Healey. De animo bleek echter zó groot – en misschien geholpen door de economische malaise – mag er nu ook van start gegaan worden in een klassieker-van-een-ander-merk.
De Stichting A-vents is goed bezig. Dat bleek eerder na afloop van de Hardenberg Classic. Ook schroomt men niet lering te trekken uit opgedane ervaringen, dan wel te luisteren naar de adviezen van deelnemers. Was de STAR Rally – het blijft overigens een wonder dat Gulf dit evenement nog steeds niet sponsort, want de Gulf STAR Rally was in de jaren zestig en zeventig een begrip – voorheen een zware nachtrally, anno heden zijn in- en aanwoonden waar de karavaan doorheen trekt not amused door zoveel nachtelijk geweld. En dan gaat het voornamelijk om de extra verlichting die – legaal – gemonteerd is op de klassiekers, misschien een beetje het geronk van de machines.
Rallynieuws, nieuws over autosport. Auto Motor Klassiek heeft elke maand een aparte nieuwsrubriek waar de meeste facetten van de historische autosport aan bod komen
Elke maand krijgt de Dutch Historic Rally Club in Auto Motor Klassiek ruimte voor haar rallyrubriek, deze maand is dat niet anders.
De borrelglaasjes klasse van weleer was zeer populair. Namen als Jan de Vries, Aalt Toersen, Kees van Dongen en Henk van Kessel prijkten op de startlijsten. Mannen op prachtige GP-machientjes die bij de fabriek of op de Haarlemmerweg in Amsterdam bij van Veen gebouwd zijn.
Hoe leuk Alfa-Romeo’s in de jaren zeventig en tachtig ook waren en hoe ze ook gewaardeerd, ja zelfs gekoesterd werden, meer dan 90 procent van de geproduceerde exemplaren belandde vroeg of laat op de autosloop. Ten offer gevallen aan het roestspook. Op een gegeven moment weegt het gesnorkel van de dubbele Webers en het geblerk uit de uitlaat niet meer op tegen de kosten van het plaatwerken… Als je dan na al die jaren weer eens een Giulietta ziet is dat een verademing, vooral als die ook nog in showroomconditie verkeert!
Vanaf zijn 15e was Robert Visser (40) uit Leeuwarden verzot op Amerikaanse klassiekers. Hij schoot foto’s op meetings en beurzen die hij geregeld bezocht en droomde ervan ooit zelf zo’n prachtige ‘slee’ te bezitten. Wat hem zo aansprak in uitgerekend de klassiekers van ver over de oceaan? De vormen, het vele chroom en de grote motoren. “Het gaf me echt het opgewonden gevoel zoals alleen een kleine jongen dat kan hebben,” zegt Robert daar jaren later over.
Recent belde mij een kennis met het nieuws dat hij een veteraan had gekocht. Met een iets trillende, opgewonden stem zocht hij bevestiging. Hij zou zeker spijt hebben gekregen als hij het niet had gedaan. Wat bleek; hij had de veteraan geruild met een motorfiets uit de jaren dertig. Het ging hier tenslotte wel om een Peugeot V-twin van voor de Eerste Wereldoorlog.
Een Mercedes-Benz is doorgaans groot en comfortabel. Sommige modellen van zijn érg groot en comfortabel, zoals de W126 S-Klasse. En dan heb je nog de massieve W140 S-Klasse, de Uberlimousine van Das Haus uit de jaren negentig, die de kwalificatie ‘groot’ tot understatement en ‘comfortabel’ tot tautologie degradeert. En je kon ’m destijds, als eerste S-Klasse in Europa, ook met een zescilinder turbodiesel bestellen.
.
De lezers van Auto Motor Klassiek weten als geen ander dat Engeland een land is waar liefhebbers ook nog echte liefhebbers zijn. Voor velen de bakermat van hun hobby. Of het nu over oude rieten manden gaat, Wolseley’s of sigaretten plaatjes, of in ons geval speelgoed, waaronder miniatuurauto’s.
Hij is één van de bekendste verkeersonderzoekers van ons land. Regelmatig kraakt Bert van Wee in de media harde noten over bijvoorbeeld het nut van de sloopregeling voor oude auto’s, files en te dure treinverbindingen. Maar achter het imago van de man die beroepshalve puur rationeel tegen vervoer aankijkt, gaat een echte klassiekerliefhebber schuil.
De sneeuw viel vroeg dit jaar, de wegen waren al in december vergeven van een witte laag. Gelukkig was de auto al klaargemaakt voor de winter, de koelvloeistof op peil gebracht en aan de ruitensproeiervloeistof was antivries toegevoegd. Met winterbanden eronder, een verse accu en gecontroleerde dynamo. Dan kon je toch niets meer gebeuren?