Sluitingsdatum meinummer -> we zijn aan het afsluiten
Chrysler Simca 2 litres. Wat was ook alweer de bedoeling?
Een luxe Chrysler Simca middenklasser met MPS. Die meervoudigepersoonlijkheidsstoornis was misschien ook niet zo vreemd. Niet alleen had deze grote middenklasser als Chrysler, Simca én Talbot te boek gestaan, maar ook zijn ontstaansgeschiedenis was op zijn zachtst gezegd nogal onoverzichtelijk. La pauvre enfant was en bleef een bastaard.
Frans? Nee, toch een Brit
Aan het eind van de jaren zestig werkten zowel de Rootes Group in het Verenigd Koninkrijk als het Franse Simca aan een model voor de hogere middenklasse. De Routes Group sleutelde gestadig en stoïcijns aan hun C-Car, de joyeuse Fransen leefden zich uit op Project 929. Dat leek heel mysterieus, maar was eigenlijk gewoon de ontwikkeling van de opvolger van Simca’s grote model, de eerdere Vedette, en een aanvulling op de al lopende 1501. Tot dat moment was het Simca’s topmodel, maar het moederconcern Chrysler wilde meer. En groter. Downsizing was nog ver weg.
Twijfelen tussen twee opties
Chrysler Europe besloot uiteindelijk niet beide modellen tegelijk op de markt te brengen. Verstandig. Een plek bovenin de verkoopstatistieken was toch al niet hun natuurlijke habitat, dat zagen ze zelf ook wel in. Misschien heeft de Britse tak er ook nog een duwtje in gegeven, met enige zelfspot. Er moest dus een besluit genomen worden. Die viel op het ontwerp van de Britse Roots Group, dat werd omgedoopt in Chrysler UK. En het concept werd overgedragen aan Simca, dat nu verder ging als Chrysler France. Zo werden in 1970 de Chrysler 160 en 180 geïntroduceerd, door het aldus ontstane Chrysler Europe. Met duidelijk Amerikaanse styling invloeden, om de verwarring over de nieuwkomer nog wat groter te maken. Want wat was de bedoeling?
Het beste van twee werelden
Zo was het de bedoeling. Het idee was niet onaardig: een Europees rijdende auto met een Amerikaanse uiterlijk. De werkelijkheid was lastiger. Liefhebbers van Amerikaanse styling kochten … een Amerikaan. Die gingen bijna nooit voor een compromis. Aanhangers van de European way of driving net zo min. Die kochten Europees. Het was dus ook geen donderslag bij heldere hemel dat deze multi-culti Chrysler geen klapper werd in de verkoopstatistieken. Hij kwam slecht uit de startblokken en ook latere aanpassingen en opwaarderingen naar Chrysler Simca 1609/1610, Talbot 1610/180/2 litres of Talbot Simca 2 litres betekenden geen platgelopen deuren bij de desbetreffende dealers. Die waren sowieso al te druk met het bijna doorlopend aanpassen van de gevelreclame.
Onbekend, onbemind. Behalve in Spanje
Deze aardige bastaard verkocht het best in Spanje. Er werden in de door bleke bejaarden overspoelde mediterrane oase nog relatief veel van deze top Chrysler verkocht. En die meervoudigepersoonlijkheidsstoornis was misschien ook niet zo vreemd. Verkocht, zelfs in een dieselversie. Dat had er natuurlijk vooral mee te maken dat Chrysler de productie van het onsuccesvolle model had verplaatst van het Franse Poissy naar het Spaanse Barreiros. Het waren niet de spreekwoordelijke zoete broodjes, maar mede door genoemde dieselversie en plaatselijk gefabriceerde stationwagen varianten gingen er toch nog best een redelijk aantal over de toonbank.
Een stille dood
In de rest van Europa bleef het kwakkelen met Chrysler Simca’s topper. Het bleef een tobber. Alle plannen ten spijt, want in de conceptfase was er zelfs een dikke zescilinder versie voorzien. Maar hij kwam nooit lekker op gang, men wist niet wat men ermee aan moest. Comfortabel was hij zeker, maar ook weer niet Amerikaans comfortabel. Zijn rijeigenschappen waren oké, maar ook weer niet echt op Europees topniveau. Hij blonk nergens echt in uit, het was vlees noch vis. In 1981 stopte uiteindelijk de Europese productie, voor de Spaanse thuismarkt werd hij nog een jaartje langer geproduceerd tot in 1982 de laatste van de band rolde en nog steeds niemand precies wist wat er bedoeld was van uiterst sympathieke schizofreen.
In 1977 kocht ik op 19 jarige leeftijd een 4 jaar oude Chrysler 2 liter automaat bij Simca Chrysler dealer Van de Gun in Den Haag voor slechts 3000 gulden. Metallic blauw net zwart vinyl dak. Een koopje voor een auto die toen nieuw al 20k kostte, maar dat zegt ook veel over de gigantische afschrijving van dit model. Maar ik was als 19 jarige de koning te rijk in deze toch wel luxe bak. Na een jaar kon ik hem voor dezelfde prijs doorverkopen en kocht ik een Ford Taunus 2 liter GXL, waar ik geen spijt van heb gehad.
Ik ben van 1961. Als jochie al gek van auto’s. Vooral de Italiaanse. Op zaterdag fietste ik alle dealers af. Daar stond begin jaren ‘70 dan de 180 bij een dealer. Zag er best wel indrukwekkend uit. Tot ik een stukkie mee mocht rijden. Vond het niets. Later als junior verkoper de “2 litres” verkocht. Inruilwaarde stelde niets voor: na een jaar of 4 hooguit een paar duizend gulden. Ze waren wel luxe, en mooie velours bekleding. Het artikel vertelt eigenlijk het verhaal zo als het was.
Bertone’s voorstel
Leuk artikel, bedankt Lars. Persoonlijk heb ik het als auto-minded kind (ben van 1971) nooit een mooie auto gevonden. Ik heb tot tien jaar geleden zo’n tien jaar in Spanje gewoond, waar ik zelf een Spaanse Simca 1200 (hier bekend als 1100) had. Ik kwam de grote 2 Litres dan geregeld tegen op oldtimerbijeenkomsten.Sowieso zag/zie je dan ook best veel andere Simca’s/Talbots: met name 1000 (vaak Rallye of er zo uitziend), 1200 (1100), Horizon, Solara en af en toe een verdwaalde Rancho of 1307. Het roestspook had in Spanje veel minder invloed.
Jammer van de 2 schrijffouten, Routes en Roots .
Moet zijn Rootes uiteraard.
Ben in het bezit van een chrysler 2 litres 1975.
Voor zover ik weet de enige van dit bouwjaar die nog overgebleven is .
Zeer ondergewaardeerde bolide, rijdt geweldig met de perfecte Amerikaanse automaat.
De 2 liter motor is onverwoestbaar en later veel toegepast in bv Citroen en Peugeot .
Dit wel dmv verschillende modificaties.
Mijn vriend Pol had zo’n fijne auto. Samen met nog n vriend een rondje Europa mee gemaakt. Volop ruimte om onze tent en persoonlijke spullen in te stouwen. Comfortabel en zonder problemen. Ik heb er leuke herinneringen aan (Y)
Een hele fijne lange reis auto voor die tijd.
Ik heb er een hele mooie rit naar Spanje,Frankrijk,Monaco,Zwitserland en Duitsland probleemloos mee gemaakt.
In 1977 met de Chrysler 180
Ik vond het als kind een hele mooie auto, mijn vader heeft er in de 70-er jaren 4 gehad, altijd nieuw gekocht, 2 á 3 jaar in gereden, max 80000 km per auto. Inruil was bedroevend laag, dat weet ik nog wel 😉. Als 14- jarige in zo’n Chrysler onder begeleiding van mijn vader op een parkeerterrein mijn eerste illegale rijlessen gehad 😅
Ik zoek de simca Versailles ? Thanks andre
Een Simca Versailles,of Chambord kun je nog wel vinden op Leboncoin.Fr Veel plezier met de zoektocht.Groeten van Marcel
Zo onbekend komt hij mij niet voor. In mijn herinnering toch een vertrouwde aanblik. Mooi auto, dat mag gezegd.
Ik vond het een fraaie auto
Een geweldige ondergewaardeerde auto, ik heb er twee gehad een in 1988 en een vier jaar geleden beide 2 liter automaat!
Het is Simcas en niet Simas
😉
Geen verkeerde auto, maar miste inderdaad een goed imago. Was zeker niet slechter dan z’n meeste concurrenten, zoals Ford Taunus, Opel Ascona of VW Passat. Die blonken nou ook niet bepaald uit met een goed weggedrag en/of comfort.
En twee keer achterelkaar nog wel. Bedankt voor de opmerkzaamheid.