Sluitingsdatum nummer 1 -> 17 november
Aan de inlaatkant
Doorgaans zo ter hoogte van de neuzen van je schoenen. Daar zitten de carburateurs. Als je er eens over nadenkt, wat een ongekend listige apparaten dat zijn!
Ze zorgen ervoor dat je motor door alle toerentallen goed loopt en dat komt alleen maar door wat onaanzienlijke onderdeeltjes. Zoiets simpels moet er toch wel enorm van opknappen als je er zo’n setje K&N-filters op zet?! Dat is niet zo. Maar het kan schelen.
Heel wat carburateurs op onze klassiekers zijn namelijk best versleten. En wat (bijna) iedereen vergeet: alles wat trilt of beweegt, is een slijtageonderdeel. Gasschuiven, sproeierbehuizingen, sproeiers en sproeiernaalden slijten. Daardoor wordt het mengsel doorgaans rijker. Zo’n K&N-filter laat meer lucht door dan normaal en vraagt dus meer brandstof. De fabrikant geeft handige tabelletjes hoeveel grotere sproeiers er bij montage van de filters gebruikt moeten worden.
Na die aanpassingen rookte de ex-redactionele tweewieler als een ouwe diesel. Dat duidde op een veel te rijk mengsel. Met de versleten naalden en sproeiers liep de fiets perfect op de nieuwe filters. Handig en zeker de aanschaf waard: de doorgaans goed verkrijgbare carburateurrevisiesets.
In de beste daarvan zitten ook verse vlotters. Erg veel slijten doen die dingen niet, maar de afdichttip die de benzine tegen moet houden, doet dat wel (of hij verhardt gewoon, waardoor hij ook niet goed meer afdicht).
Daardoor loopt de vlotterbak over en tekent de benzine een keurig plasje onder het blok. En daar is het spul echt te duur voor geworden.
Zo’n vlotter – zeker als het een messing- of ex-Sovjetexemplaar is – kan ook gaan lekken. Dan loopt hij vol en drijft hij niet meer. Het resultaat is vaak een aanzienlijk grotere plas benzine. Er is trouwens een overeenkomst tussen een oude startmotor en een oude carburateur: ze kunnen gewoon hun werk weer gaan doen als ze een korte tik hebben gekregen om hun vermoeide ingewanden te repositioneren. Maar dat is niet de perfecte oplossing.
Ook mooi bij onze oude brommers: verdroogde inlaatrubbers. De dingen tussen de carburateurs en de koppen. Onregelmatig lopen en moeilijk stellen van bijvoorbeeld stationairregeling en gasschuifhoogte kunnen daarvan het gevolg zijn, omdat er valse lucht (die de mengverhouding beïnvloedt) de spelbreker is. Spuit bij draaiende motor remmenreiniger over de rubbers. Als het toerental daardoor verandert, is het tijd voor nieuwe rubbers, waarbij die van Ali en Temu doorgaans gewoon slecht zijn. Net als het meeste Chinese nobudgetspul trouwens.
En dan is er nog de inwendige vervuiling die door jarenlange verwaarlozing en/of moderne benzine kan ontstaan.
De anekdote: in de begindagen van de BMW R 80 G/S-motoren was het leven nog avontuurlijk. Het verhaal ging over dappere wereldreizigers die op de hoogste toppen van de Himalaya hun gescheurde CV-membranen repareerden met condooms. Dat was nog voor de tijd dat Britse motorrijders kapotte drijfstangen vervingen door lokaal gemaakte eikenhouten exemplaren. Rubber en benzine verdragen elkaar niet. En je kunt dingen toch het best gebruiken waar ze voor gemaakt zijn.
Ook grappig om te weten als het over ‘klassieke’ carburateurs gaat, op FB: Carbservice Carburateur Service Nederland.

Vloeistof is niet abrasief, dus als sproeiers slijten wordt het tijd voor een goed benzinefilter…
Imitatie K&N-netjes doen meer kwaad dan goed en blokkeren vaak luchtsproeiers voor de venturi.
Goedkoop = (meestal) duurkoop.
Ik rij geen boxers, dus carbs zitten eerder op knie- dan op teenhoogte..
Maar; een ultrasoonbadje, wat nieuwe pakkingen…daar knapt elke carb van op.
Doe mij maar een 4Barrel dan, van Edelbrock wel te verstaan🤣