Bijzonder

De Yugo Sana 1,4. Een vergeten auto

By  | 

De Yugo Sana 1,4. Wie droomde er niet van in 1991? Niemand? Oeps. Verkeerde insteek blijkbaar.

De Sana zag er absoluut niet fout uit. Hij was dan ook ontworpen door Giorgietto Guigiaro’s bedrijf Ital Design. Volgens de geruchten was de auto voor Fiat ontworpen, maar daar als ontwerp afgewezen. De Yugo Sana moest Europa veroveren en voor harde valuta voor de Joegoslaven gaan zorgen.


Abonneer voor slechts € 39,50 en ontvang daarvoor een jaar lang elke maand AMK in de bus.

De afwerking, het lakwerk en de details waren bij de Yugo echt aanzienlijk minder dan bij de Fiat.

Indertijd werden er innige banden gesmeed tussen het Oostblok en ons. De ene na de andere Oosblok auto fabrikant ging samenwerkingsverbanden aan met westerse collega’s. Maar Yugo werkte al ver voor die tijd nauw samen met Fiat. En had daarom een voorsprong. Toch?

En in 1991 kon je dus de goedkoopste Fiat Tipo naast de Yugo Sana zetten om de zaken eens te vergelijken. Yugo, voorheen Zastava, had nooit de mogelijkheden gehad totaal eigen modellen te ontwikkelen. Het bedrijf moest het altijd doen met (gedateerde) Fiat technolgie en techniek. En de afzet van die auto’s buiten de eigen -politiek sterk verdeelde – grenzen heeft nooit een hoge vlucht genomen.

De nieuwe tijd

Maar in 1991 moest dat met de komst van de Yugo Sana (in sommige exportlanen uitbundig zonnig “Florida” genaamd ) veranderen. Yugo was klaar voor de wereld. Maar was de wereld klaar voor de Yugo? De auto zag er in elk geval actueel genoeg uit om serieus genomen te worden. Maar de grootste uitdaging lag natuurlijk bij, in ons geval, de Nederlandse importeur. Want die moest de Nederlandse burgerij er van overtuigen dat het een heel goed idee zou zijn om Yugo te gaan rijden. En wat de Nederlandse burgerij er van zou moetren overtuigen? Nou ja: het feit dat de Yugo goedkoop en toch nogal erg Fiat was. Maar dan een tandje minder. De auto had bijvoorbeeld hetzelfde motorblok als de Tipo, maar dan zonder inspuiting en katalysator. De Joegoslaaf ademde in via een Weber register carburateur. De Fiat was voorzien van een centraal Bosch brandstof injectie systeem. Grappig genoeg leverde het recentere Fiat blok iets minder vermogen omdat ‘schoner rijden’ nu eenmaal vermogen kostte in die tijd.


Niet slecht. Niet erg goed

De versnellingsbak van de Fiat was veel beter omdat de Joegoslaven hadden gekozen voor/het moesten doen met de oude Fiat 5 bak. En dat was feitelijk altijd al een vaag schakelend onding geweest. De schakelwegen waren erg lang en het schakelen vergde nogal wat kracht terwijl het resultaat van al dat werk maar niet overtuigend wilde worden.

Als het op prestaties aan kwam leverde de aan de krukas iets minder sterke Fiat toch meer vermogen aan de voorwielen. De transmissie verliezen in de Yugo versnellingsbak en aandrijflijn zijn blijkbaar groter dan die in het vettige duister van de Fiat. Al met al scoorde de Yugo qua prestaties net was hoger dan de Fiat. En dat kwam dan door zijn lagere gewicht. Aan het eind van alle actie liepen de Fiat en de Yugo allebei zo’n 150 echte kilometers per uur. Verwonderlijk was het in dat kader dat de Yugo bij 140 km/u stiller in het interieur was dan zijn slimme neefje.

Qua onderstel won de Fiat het duidelijk met zijn rondom onafhankelijke wielophanging, De Sana had voor wel, maar achter geen onafhankelijke wielophanging. Het hele weggedrag van de Sana bleek duidelijk een tandje of wat minder geraffineerd dan dat van de Fiat. Op dat gebied bleek de Fiat de duidelijke winnaar.

Inwendig – en qua uitwendige afwerking – was zo’n Yugo een vrij goedkoop uitziend gebakje.

Goedkoop was toch nog te duur

Tussen de Fiat en de Yugo zat een prijsverschil van zo’n 2500 euro. En de algemene indruk was dat het prijsverschil groter had moeten zijn om de Yugo Sana aantrekkelijker te maken.

Maar intussen heeft Yugo toch ook in Nederland zij vertederde liefhebbers gevonden…

Er waren ook voorbeeldig afgewerkte Yugo’s


suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…


Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van april ligt nu in de winkel. Daarin hebben we natuurlijk weer tal van leuke, interessante en boeiende artikelen staan. Zoals het aankoopadvies van de Alpine V6, met alle punten die belangrijk zijn voor een aankoop. Ook de MG Midget restauratie is zeker de moeite waard om te lezen en mee te leven met de eigenaar tijdens het tijdrovende proces. Techniek en praktijk rond het bezit van een klassieker. Ook voor motorliefhebbers. Hoe interessant zijn de aanpassingen die gedaan werden aan de Moto Guzzi Nuovo Falcone. Natuurlijk worden alle auto- en motorverhalen weer voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden. Het perfecte leesvoer voor deze lastige tijden. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

En verder:

  • Cadillac Eldorado Seville
  • Lincoln Continental Mark V Givenchy
  • Moto Morini 350 Sport
  • De zoektocht naar Josef Ganz
  • Uit de oude doos: Daarom zijn er zo weinig Opels over
  • Bremen Classic Motorshow 2020
  • Oldtimer Tweewielerbeurs zuidbroek
Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

1 Comment

  1. jP

    26 november, 2017 at 14:13

    Hier een leuk stukkie over een (sinds kort) in NL rijdende Florida:

    https://www.youngtimerpagina.nl/rijtesten/yugo-florida-13-efi/

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *