Bijzonder

De Yugo Sana 1,4. Een vergeten auto

By  | 

De Yugo Sana 1,4. Wie droomde er niet van in 1991? Niemand? Oeps. Verkeerde insteek blijkbaar.

De Sana zag er absoluut niet fout uit. Hij was dan ook ontworpen door Giorgietto Guigiaro’s bedrijf Ital Design. Volgens de geruchten was de auto voor Fiat ontworpen, maar daar als ontwerp afgewezen. De Yugo Sana moest Europa veroveren en voor harde valuta voor de Joegoslaven gaan zorgen.

De afwerking, het lakwerk en de details waren bij de Yugo echt aanzienlijk minder dan bij de Fiat.

Indertijd werden er innige banden gesmeed tussen het Oostblok en ons. De ene na de andere Oosblok auto fabrikant ging samenwerkingsverbanden aan met westerse collega’s. Maar Yugo werkte al ver voor die tijd nauw samen met Fiat. En had daarom een voorsprong. Toch?

En in 1991 kon je dus de goedkoopste Fiat Tipo naast de Yugo Sana zetten om de zaken eens te vergelijken. Yugo, voorheen Zastava, had nooit de mogelijkheden gehad totaal eigen modellen te ontwikkelen. Het bedrijf moest het altijd doen met (gedateerde) Fiat technolgie en techniek. En de afzet van die auto’s buiten de eigen -politiek sterk verdeelde – grenzen heeft nooit een hoge vlucht genomen.

De nieuwe tijd

Maar in 1991 moest dat met de komst van de Yugo Sana (in sommige exportlanen uitbundig zonnig “Florida” genaamd ) veranderen. Yugo was klaar voor de wereld. Maar was de wereld klaar voor de Yugo? De auto zag er in elk geval actueel genoeg uit om serieus genomen te worden. Maar de grootste uitdaging lag natuurlijk bij, in ons geval, de Nederlandse importeur. Want die moest de Nederlandse burgerij er van overtuigen dat het een heel goed idee zou zijn om Yugo te gaan rijden. En wat de Nederlandse burgerij er van zou moetren overtuigen? Nou ja: het feit dat de Yugo goedkoop en toch nogal erg Fiat was. Maar dan een tandje minder. De auto had bijvoorbeeld hetzelfde motorblok als de Tipo, maar dan zonder inspuiting en katalysator. De Joegoslaaf ademde in via een Weber register carburateur. De Fiat was voorzien van een centraal Bosch brandstof injectie systeem. Grappig genoeg leverde het recentere Fiat blok iets minder vermogen omdat ‘schoner rijden’ nu eenmaal vermogen kostte in die tijd.

Niet slecht. Niet erg goed

De versnellingsbak van de Fiat was veel beter omdat de Joegoslaven hadden gekozen voor/het moesten doen met de oude Fiat 5 bak. En dat was feitelijk altijd al een vaag schakelend onding geweest. De schakelwegen waren erg lang en het schakelen vergde nogal wat kracht terwijl het resultaat van al dat werk maar niet overtuigend wilde worden.

Als het op prestaties aan kwam leverde de aan de krukas iets minder sterke Fiat toch meer vermogen aan de voorwielen. De transmissie verliezen in de Yugo versnellingsbak en aandrijflijn zijn blijkbaar groter dan die in het vettige duister van de Fiat. Al met al scoorde de Yugo qua prestaties net was hoger dan de Fiat. En dat kwam dan door zijn lagere gewicht. Aan het eind van alle actie liepen de Fiat en de Yugo allebei zo’n 150 echte kilometers per uur. Verwonderlijk was het in dat kader dat de Yugo bij 140 km/u stiller in het interieur was dan zijn slimme neefje.

Qua onderstel won de Fiat het duidelijk met zijn rondom onafhankelijke wielophanging, De Sana had voor wel, maar achter geen onafhankelijke wielophanging. Het hele weggedrag van de Sana bleek duidelijk een tandje of wat minder geraffineerd dan dat van de Fiat. Op dat gebied bleek de Fiat de duidelijke winnaar.

Inwendig – en qua uitwendige afwerking – was zo’n Yugo een vrij goedkoop uitziend gebakje.

Goedkoop was toch nog te duur

Tussen de Fiat en de Yugo zat een prijsverschil van zo’n 2500 euro. En de algemene indruk was dat het prijsverschil groter had moeten zijn om de Yugo Sana aantrekkelijker te maken.

Maar intussen heeft Yugo toch ook in Nederland zij vertederde liefhebbers gevonden…

Er waren ook voorbeeldig afgewerkte Yugo’s

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X