Historie

Volvo PV36

By  | 

De gestroomlijnde Volvo PV36 ‘Carioca’ werd bij de introductie door het publiek direct als zeer vooruitstrevend gezien. De letters PV – die tot bijna in lengte van dagen officieel werd doorgevoerd door genoemde fabrikant – staan voor Person Vagner, het Zweeds voor Personen Wagen, dat in het Nederlands volgens de Dikke Van Dale geschreven wordt als personenwagen. De cijfers 36 voor het jaar, hoewel de auto in 1935 al zijn introductie beleefde.

Vooruitstrevende vormgeving

Een zescilinder motor in het vooronder en de vierdeuren bevestigd aan de B-post, indertijd een gebruikelijke constructie. Deze Volvo, voor die moeilijke vooroorlogse jaren, een peperdure automobiel in de prijsklasse van een overbemeten V8 met veel meer luxe, werd vanaf 1935 tot de herfst van 1938 500 keer gebouwd. Daaronder ook één cabriolet. De vormgeving werd wereldwijd gezien als een ‘milestone’, opzienbarend en toonaangevend. Bijna alle andere automobielfabrikanten leverden hun auto’s nog af met losse, op de spatborden gemonteerde koplampen. Ivan Örnberg, die al in 1931 de opdracht kreeg om de nieuwe Volvo’s aerodynamisch vorm te geven met als hoofddoel een hogere topsnelheid gepaard gaande met een laag brandstofverbruik. Het geheel viel goed in de smaak, werd een trendsetter.

Carioca

De naam ‘Carioca’ is nu niet direct Zweeds, is ook niet de officiële typebenaming, maar werd ‘uitgevonden’ door de liefhebbers van dit model en verwijst naar de toen in de mode zijnde Zuid-Amerikaanse dans. Bent u een beetje ‘filmgek’ dan verwijzen wij u naar de rolprent uit Hollywood van 1933 ‘Flying down to Rio’, u weet wel met hoofdrollen weggelegd voor Fred Astaire, Ginger Rogers, waarin de Carioca gedanst werd.

Vooruitstrevende techniek

De zo geroemde PV36 was van nog meer inventieve zaken voorzien. Onafhankelijke voorwielophanging, een achteras met grotere spoorbreedte dan de vooras en daardoor een verbeterde wegligging. Dat was de politie aldaar ook opgevallen en die bestelden er meteen 18 stuks. De – helemaal voor die tijd – krachtige, 80 pk, 3,7 liter grote zespitter kon het loodzware apparaat naar een topsnelheid van 120 kilometer per uur voortstuwen. Volvo ging toen al voor veiligheid. Zo had het – losse- chassis diagonale kruisverbindingen… Als u foto’s bekijkt van auto’s uit die tijd, dan zal u nog meer opvallen. De kofferruimte is bij deze Volvo in de koets geïntegreerd. Dat was toen wel nodig, want de wegen waren slecht en amper geasfalteerd. Veel stof dus. Daarnaast was de koets geperst uit iets dikker blik, een werkwijze die ook werden toegepast op de opvolgers als de PV51 en PV52 en dat verhoogde de veiligheid. De keerzijde van de medaille, het overmatig verstevigde chassis en de zware koets maakte van de auto een mastodont. Dit rijdende ‘kasteel’ tussen de lijntjes houden, zelfs zonder excessief alcoholgebruik, was een hele opgave… De allerlaatste PV36 werd in september 1938 gebouwd en afgeleverd aan een Zweedse reder in Teheran dat toen nog Perzië heette.

Zeldzaam

Thans is het een gezochte klassieker. Naar het schijnt zijn er nog 25 wereldwijd overgebleven. De cabrioletuitvoering werd overigens door de Zweedse carrosseriebouwer ‘Nordbergs Vagn’ gebouwd, die daarvoor een ‘gewone’ vierdeurs uitvoering nam en er het dak vanaf zaagde… Of die auto nog bestaat, is niet bekend.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X