Praktijk en techniek

Schuurvondsten, dans son jus, barnfinds en patina

By  | 

Schuurvondsten/dans son jus/barnfinds en patina. Daar zijn nachten over gedroomd en waar we twintig jaar geleden alles nog kaal en strak maakten, en spoten, daar vinden we nu ‘niet gerestaureerde’ klassiekers het toppunt van schoonheid.

Patina of instant doorleefdheid

De markt is er zelfs al op ingesprongen door klassiekers een instant rust look te geven. Maar dat is dan toch meer voor mensen die de nu zo actuele doorleefdheid als ‘trend’ of ‘lifestyle dingetje’ zien. Het zo ‘verouderen’ van een klassieker lijkt in elk geval goedkoper te zijn dan een reguliere spuitklus. Ter geruststelling: De Kever op de foto’s is zo ‘gedaan’ dat hij weer makkelijk in originele lak staat terug gebracht kan worden. En het resultaat van dat ‘verouderen’ getuigt in elk geval van vakmanschap.

Maar er is natuurlijk weinig nieuws onder de zon. Zo’n 20-25 jaar geleden kon je je ZGAN Range Rover, Laro of Mercedes G Klasse in leveren om er professioneel wat deuken en butsen in te laten meppen. Bumpertje scheef drukken. Af spuiten met bagger op de plekken waar die het stoerst was en de bagger dan fixeren met matblanke lak.

Overschatte romantiek

In voornoemde gevallen weet je wat je hebt. Bij een echte ‘barn find’ is dat vaak maar de vraag. Dood gebrande lak en oppervlakkige roest, echte doorleefdheid dus, vind je doorgaans bij klassiekers uit droge, hete streken. En die auto’s hebben vaak een interieur dat door jarenlange blootstelling aan UV licht en woestijnzand totaal verpulverd is. Dan spreken we niet meer over patina, maar over reddeloos verloren. Pakweg 30+ jaar stilstand is ook niet iets dat de techniek en de bedrading goed doet. Het doen van een ‘barn-find’ kan je hele vakantie goed maken. Het weer goed rijdbaar maken van zo’n ding? Daar kun je financieel op leeglopen en als verwarde eenzame man (of vrouw) mee eindigen.

Bij vondsten uit minder hete gebieden komt daar doorgaans bij dat de roestwurmen genadeloos hun werk hebben gedaan. En als de vondst in een gebied heeft geslapen waar grondmist redelijk vaak voorkomt, dan is de bodemplaat inclusief de dorpels meestal reddeloos verloren.

Maar we blijven dromen

Dat houdt natuurlijk niet in dat we moeten stoppen met dromen. En daarbij moeten we wel wakker blijven. Zo vond een in Zuid-Frankrijk verdwaalde AMK lezer deze zomer nog een Peugeot 203 ‘barnfind’ in zijn eerste lak. De auto was al drie generaties in de familie, maar had de laatste 15 jaar geslapen. De AMK lezer reed voorbij toen de schuurdeuren na 15 jaar open gingen omdat de schuur geruimd ging worden om er een vakantiehuisje van te maken. Het hele aankooptraject nam een middag, een lunch, een namiddag en een gezamenlijk diner in beslag. Maar met een laatste toast werd de deal rond gemaakt. En onze nieuwbakken Peugeot bezitter beloofde de ex eigenaren volgend jaar met de weer in orde gemaakte 203 langs te komen en dan voor twee weken het zomerhuisje te huren waar zijn Peugeot 15 jaar op hem had staan wachten.

En ja: de Peugeot wordt in orde gemaakt. Maar hij blijft ‘dans son jus’, hij behoudt zijn patina. Want als hij mooier gemaakt zou worden, dan zou hij daar immers alleen maar minder mooi van worden.

Resteert een overpeinzing die we langs de kantlijn hoorde: “Wat zou Patricia Paay een knappe oudere dame zijn geweest als ze niet was gerestaureerd”.

vw foto’s Frans Mandigers RustLook

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X