Artikelen

NSU Prinz – een restauratie

By  | 

Precisie NSU Prinz

De NSU Prinz van vader Uilke en zoon Hendrik-Jan de Vries is dit jaar weer tot leven gebracht, met een uiterste precisie. Voormalig monteur en schade-expert Uilke en autoschadehersteller Hendrik-Jan pakken graag een auto grondig aan.

Sinds 1993 is deze kleine rakker binnen de kringen van de familie De Vries gekomen. Hendrik-Jan was toen pas in het bezit van zijn rijbewijs en rijkelijk voorzien van wilde haren. Hij wist goed wat hij met dit automerk met sporen in de rallywereld moest gaan doen. “Door het bos crossen. Tot hij niet meer door de APK kon in 1998.” Werd het de dood voor deze Kleine bolide? Nee.

 

Wakker gekust

Na vijf jaar rust in de schuur begon voor de NSU Prinz een nieuw leven. Hij werd nog een keer wakker gekust door de twee prinsen. Tot op de millimeter werken ze naar het geweldige eindresultaat, dat in 2019 uiteindelijk het levenslicht zag. Hij blinkt en is nog strakker dan een nieuwe destijds. En vader en zoon blinken mee.

Terug naar de start. Eerst inventariseren wat er moet gebeuren, weten ze. En soms valt het tegen, maar hier viel het mee. “Het viel op dat heel veel niet kapot was bij de NSU Prinz. Dat is dus Duitse degelijkheid.” Echter als ervaren sleutelaars is alles geïnventariseerd en professioneel aangepakt. ,,Het systeem dat we hebben in het demonteren, is een kwestie van gevoel. We kennen de auto door en door. Het zit in ons hoofd. Laat maar een onderdeeltje zien, dan weet ik wat het is”, zijn de wijze woorden van Uilke.


Bouten, ringetjes en moeren zijn naar de metaalveredeling gebracht. Kabelbaan, ook eruit en over de vloer ermee. Alles is vervangen en de stekkers zijn eraan gesoldeerd. De krimpkousjes zijn overigens niet origineel. “We zijn dagen ermee aan de slag geweest. Maar alles wijst zichzelf hoor, al is dat mogelijk een aangeboren talent van ons”, zeggen ze bescheiden over de grote daden die hier zijn verricht.

Hoewel, bescheiden. Het valt hen op dat niet alle autorestaurateurs heel veel oog hebben voor precisie. “Tijdens meetings valt het echt op. Zo weinig auto’s zijn echt strak”, zeggen ze.

Ze wijzen naar hun auto. ,,De naden van de deuren. Controleer het en je ziet dat ze overal echt gelijk zijn.’’ Dat noemen ze ‘strak maken’. Dit ambachtelijke vakwerk kreeg uiteindelijk de beloning door de keurmester. Toen de NSU was herrezen. “Deze is niet te keuren. Hij is zo mooi.” Een groter compliment kun je natuurlijk niet krijgen na veel uren werk aan een afgeschreven NSU Prinz.

Misschien ook interessant?

NSU Prinz achterkant

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *