Bijzonder

De man met gleufhoed en bolknak

By  | 

Op de binnenwegenwegen: De man met gleufhoed en bolknak

Waar: In het buitengebied. Op rustieke routes tussen dorpjes en provinciale steden zoals Doetinchem en Dokkum. Meest op zondag.

Het betreft een uitstervend ras: Eerste eigenaars rijdend in oudere, grotere middenklassers. De zogenaamde ’kerkauto’s. Denk:’wijnrode Audi 100 uit 1983′ of een bruinrode Opel Senator uit ongeveer dezelfde tijd.

Het gaat altijd.om lokaal verkeer.

De vader van vader van de chauffeur reed dezelfde route met paard en wagen. De huidige chauffeur heeft de onverstoorbaarheid van zijn leeftijd en de kalme rust van een genetisch plattelandsbewoner. In onbewaakte momenten roept hij “ Hooo!!” tijdens het remmen en trekt hij aan het stuur als of het een stel leidsels betrof. De snelheid van een motorfiets valt buiten zijn bevattingsvermogen. Zijn zicht wordt beperkt door de rook van de stevig in zijn mondhoek zittende sigaar en de rand van zijn hoedje.

Hij ziet hoe het graan op het land van een oude klasgenoot van hem er bij staat en is tevreden. Als er een grijze dame met een blauwe spoeling naast hem zit vergroot dat het risico voor motorrijders. Hij is er al tientallen jaren aan gewend dat ‘communiceren’ een kwestie van praten en luisteren is. Zij praat. Hij luistert. Maar als zijn vrouw hem een spontaan commando geeft als “Stop, ik zie daar een leuk winkeltje!” Dat staat hij al bij ‘stop’ direct op de rem. Links en rechts commando’s worden net zo direct gehoorzaamd.

De gleufhoeddrager is niet agressief.

Een omvallende honderd jarige eik valt immers ook niet aan. De gleufhoeddrager ‘is’. Maar het resultaat kan desastreus zijn.

Onderneem actie: Pas je aan. De man geniet rustig van zijn omgeving. Vergeet gewoon de lekkere bochten en rijdt achter hem aan en je vindt wegen die je GPS niet eens kent. Mocht je op een pontje met hem aan de praat raken, dan zal hij vertellen dat zijn overgrootvader ook motor reed. Een Indian. Zijn vader reed Harley. Ooit reed hij zelf een BMW met zijspan. Maar na het derde kind werd die weg gezet.

“Weggezet? Waar heeft u hem dan weggezet?” “Ach, gewoon achter in de schuur. Bij ons op de boerderij. Daar staat hij nog steeds. Want het was toch een leuk ding” “Oh ja, wanneer heeft u hem dan weggezet?” “Dat was ergens eind jaren zestig”. “Goh, zo’n oude motor zou ik graag eens willen zien…” “Ach jong rij maar achter ons aan. We gaan toch op huis af. Dan krijg je ook een glas fris. Want je zult het wel heet hebben in dat pak. Vroeger hadden we niet van dat soort pakken”.

En dan kijk je opeens heel anders naar zo’n oude automobilist….

Je zult beseffen dat dynamisch door de bochten dansen niet eens zo veel leuker is dan het hebben van een rustig gesprek. En dat de net zo trage rit naar de boerderij die rit alleen maar spannender maakt.

De soort van les van dit verhaal?

Maak je niet druk in het verkeer. En stel je eens voor hoe jij op je vijfentachtigste rijdt. In je klassieke metallic rode Audi Q7 SUV. Maar blijf oplettend. In Engeland zijn er rouwens al bordjes die achterop komend verkeer waarschuwen voor het rijgedrag van echt bejaarde chauffeurs…

 

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X