Bijzonder

Lamborghini LM002. Hufter met een goed hart

By  | 

In elk geval een groot hart: in het vooronder brulde dezelfde twaalfcilinder als die van de legendarische Countach. Ook al zo’n bescheiden type.

Zalige waanzin
Daar was Lamborghini ronduit slecht in, bescheiden auto’s produceren. Ook met terrreinauto’s bouwen hadden ze bitter weinig ervaring, maar dat hun SUV een muurbloempje zou worden lag niet in de lijn der verwachting. Integendeel: de zalige waanzin van de Countach kreeg gewoon vierwielaandrijving, een bonkig koetswerk en een paar uitbundige ballonbanden. Hier was vast wel een markt voor.

Ongeschikt
Dat dacht men althans. In eerste instantie werd de LM002 bedacht als militaire alleskunner, LM staat hier voor Lamborghini Militaria. Tegen beter weten in, want zijn voorgangers Cheetah en LM001 werden ook al afgevinkt als ongeschikt door diverse legers. En die waren nog uitgerust met een “normale” achtcilinder. Dat die achterin gemonteerd was, deed wellicht ook geen wonderen voor de aanbesteding. In ieder geval niet voor de wegligging en handelbaarheid en dus gooiden de Italiaans supercarbouwers het roer om met de LM002 en monteerden het powerhouse voortaan op de meer gebruikelijke plaats: voorin. Maar dan wel een luidruchtige V12, want van bescheiden getrut konden de schoorstenen niet roken in Sant’Agata Bolognese. De uitlaten wel. En als je iets normaals wilde kocht je maar een Ferrari.

Het kon
Ruim 300 klanten wilden dat ook helemaal niet en bestelden een LM002. Dat waren voor het grootste deel Gekaftande-Mannen-Die-Iets-Met-Olie-Deden en daarnaast graag met ruim 200 km/u door de woestijn scheurden. Gewoon, omdat het kon. Maar vooral omdat de LM002 dat kon. Dat was ook de reden dat de Saoedi-Arabische grenspolitie er gek op was, het was prima patrouilleren in de lompe Lambo. Maar veruit de meeste LM002’s kwamen in particuliere handen, die hun terreinbeul af-fabriek lieten uitrusten met allerhande luxe als leer, dure geluidsapparatuur en uiteraard airco. Onontbeerlijk in de woestijn.

Zuipschuit
Net als een paar goede banden. Die werden exclusief voor de LM002 ontwikkeld door Pirelli, met speciaal profiel en een zandgoot aan de wang om het korrelige spul veilig en snel af te voeren. In principe hetzelfde als wat de auto deed met zijn brandstof. De V12 produceerde ruim 450 pk, maar wel tegen een prijs. En die kon best fors zijn, afhankelijk van de geldende benzineprijzen. 1 op 3 was mogelijk met een beheerste rechtervoet, maar 1 op 2 was vaak realistischer voor deze zuipschuit. Bij je plaatselijke pomphouder mocht je gelijk blijven eten, want met een tankinhoud van 290 liter was ’ie gegarandeerd blij met je en werd je bovendien klant van de week. Elke week weer.

Sneller en stoerder
Alsof 5,2 liter aan hoogtoerig geweld nog niet voldoende poep in de ventilator smeet, was de Italiaanse terreinreus naar verluidt op speciaal verzoek te bestellen met een 8,2 liter grote twaalfpitter uit Lamborghini’s offshore-divisie onder die enorme bulten in de motorkap. Maar ook zonder dit sterke verhaal in het vooronder wierp de LM002 meer dan voldoende pk op het asfalt en vooral een schaduw over verder vrijwel alles dat zich gemotoriseerd en op wielen over het aardoppervlak bewoog. Deze goedmoedige hufter deed alles sneller en stoerder. Maar vooral opvallender en luidruchtiger.

Een verkooptopper werd het logischerwijs nooit, maar een beter uithangbord was er tussen 1986 en 1992 ook niet voor voormalig tractorproducent Lamborghini. Want kruis zo’n tractor met een Coutach en je hebt een niche gecreëerd die andere fabrikanten pas op zijn minst een decennium later zagen. Een Hummer is voor huilebalken.

1 Comment

  1. alessio

    8 oktober, 2017 at 23:05

    krankzinnig :p maar zo heb ik da graag 🙂

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X