Bijzonder

De Hercules W2000, de kleinste Wankel

By  | 

De Hercules W 200 (1974-1979), de kleinste Wankel

De Hercules W2000 is het kleinste voorbeeld van de grootste mislukking van een perfect concept: de Wankel of rotatiemotor. De theoretische gewichtswinst werd niet helemaal verzilverd: de Hercules W200 woog meer dan bijvoorbeeld een Yamaha RD 350. Een goed tot erg mooi exemplaar kost intussen tussen de 6000-9000 euro. En als het blok niet in orde is moet je een mogelijke koop nooit door laten gaan.

Veel van de buiten dat blok om gebruikte delen komen uit de schappen waar andere Duitse motorenmakers uit die tijd ook uit kochten. De bedieningselementen en de Bing onderdruk carburateur zijn bijvoorbeeld identiek aan die van BMW .

Het begin

In 1960 toonde Sachs erg veel interesse in Felix’s Wankels geesteskind. Sachs ging Wankelmotoren maken in stationaire uitvoering voor industriële doeleinden.
In 1970 werd er een prototype motorfiets gemaakt met de kenmerkende ‘turbine’of ‘stofzuiger’ configuratie. Die krachtbron werd gekoppeld aan de versnellingsbak van een BMW R27. Het blok leverde bij maar 3600 tpm een koppel van bijna 30 Nm.

Het volgende prototype kwam er weer een prototype dat nu 25- in plaats van 20 pk leverde. De secundaire aandrijving werd verzorgd door een ketting en de styling werd aangepast.

Daarna, in 1973, werd er een pré productie serie van 50 stuks gemaakt. Het grootse verschil met de eerdere exemplaren was dat het motorblok geen dragend deel meer van het rijwielgedeelte was, maar dat het onder een dubbele wieg hing. Aan de voorkant zat een Grimeca schijf en het uitlaatsysteem was dubbel uitgevoerd. Vering en demping kwamen van Ceriani. Het koppel was nu ongeveer 35 NM bij 4500 tpm.

Wankel op het circuit en op noppen

De betrouwbaarheid van het geheel werd bewezen door op de Neurenbergring 50.000 kilometer te wankelen. De voor serie machines werden via geselecteerde dealers verdeeld onder al even geselecteerde klanten. Het blok was soepel en trillingsvrij. En bij gas dicht draaien remde het evenveel op de motor als een tweetakt: niet of nauwelijks.

Omdat Hercules/DKW een indrukwekkende terreingeschiedenis kenden werd er ook een ‘offroad’versie van de Wankel gemaakt. In 1975 werden er daar drie van in gezet op de ISDT op Man. De machines redden het niet in verband met oververhittingsproblemen, een dingetje waar ze op de openbare weg ook al gevoelig voor waren.

De daadwerkelijke productie begon in 1976

Snel daarna werd het duidelijk dat de Wankel Hercules W2000 geen verkoopklapper zou worden . In de ogen van de toch conservatieve motorrijderswereld was hij een te vreemde eend in de bijt. De prestaties waren op zijn best redelijk tot goed. Het brandstof verbruik was toen nog niet zo’n punt, maar lag boven de norm. Het feit dat er – van af 1976 geen mengsmering meer getankt hoefde te worden on het verhaal ook al niet meer redden.  de bijna 300 cc Wankel kostte daarbij ongeveer even veel als een 500 cc Japanse vierpitter.

Er zijn er al met al een paar duizend van verkocht.

Norton neemt het stokje over

Nadat bij Hercules het Wankel vaantje was gestreken werd het – maar zeker niet in het kader van ‘goed voorbeeld doet goed volgen – Wankelgebeuren warm omhelst door Norton. Dat resulteerde in heel mooie, maar onverkoopbare motoren en een overheidsopdracht van de regering voor een stel Norton wankels in politie outfit. Die zij intussen populair. Dat weet de eigenaar van de drie exemplaren die in het Gelderse Dieren al jarenlang te koop staan zo goed als bijna zeker.

Intussen, in Boekelo

Al met al is de Duitse Wankel er toch maar mooi eentje die echt gemaakt en echt verkocht is. En onlangs zagen we er in Boekelo nog eentje bij een Guzzi specialist. Die stond daar gewoon voor een onderhoudsbeurtje.

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X