Nieuws

De Ford 12M P4. Duits model met Amerikaanse ontwerpgeschiedenis.

By  | 

In september 1962 beleeft de eerste voorwielaangedreven auto van Ford Duitsland zijn marktpremière. De Ford 12M P4 is het vierde na-oorlogse model dat door de Germaanse tak van het Amerikaanse concern wordt geproduceerd. De ontwikkeling van het model vindt, in de jaren voorafgaand aan het marktdebuut, niet in Duitsland plaats. Dat gebeurt  in de Verenigde Staten. Of meer specifiek: in Detroit.

Voorbestemd als Amerikaanse concurrent van de Volkswagen 1200 ontwerpt Detroit de Cardinal. Wanneer het onder regie van Robert Mc Namara geconcipieerde model klaar is, blijkt dat een nieuwe marktanalyse van Ford op voorhand niet de gewenste uitkomst biedt. Toch krijgt de Cardinal in Duitsland als 12M de kans. Want in Europa volgen de ontwikkelingen op het gebied van autodesign zich in redelijk tempo op. Ford doet in die jaren goede zaken, maar is in de Meisterstück klasse aan vernieuwing toe. Het pakt het Amerikaanse concept derhalve minutieus op.

In de schoot geworpen

Ford Duitsland gaat aan de slag met het verkregen ontwerp. Men vervaardigt een aantal prototypen van het model, dat moet gaan voldoen aan de eisen van de automobilist uit het begin van de jaren zestig. Tevens krijgt hij voorwielaandrijving aangemeten. En dat is nog lang geen standaard in die jaren. De 12 M P4, de kleine Falcon variant voor Europa, is uitgerust met de 60 graden V4 motor van 1.183 cc, die 40 PK aan vermogen genereert. Om een trillingsvrije loop te garanderen monteert Ford een balans as in het blok, dat later ook als basis zal dienen om in diverse modellen van Ford én andere Europese merken ondergebracht te worden.

Uitbreidingen op motorisch en carrosserievlak

De P4, die aanvankelijk als twee- en vierdeurs leverbaar is, krijgt in 1963 uitbreiding van een fraaie coupé en een praktische combinatiewagen. Intussen heeft Ford ook twee 1.5 V4 varianten aan de keuzelijst toegevoegd. Het gaat om de 50 PK en 55 PK variant, waarbij de laatste wordt verenigd met de luxere 12 M TS, die niet alleen een snellere krachtbron krijgt, maar ook twee aparte voorstoelen, vloerbedekking en een luxere afwerking. Die motor wordt in 1964 vervangen door een nog sterkere variant: de 65 PK, die ook zijn weg weer vindt in de Touren Sport (TS). Verder brengt Ford in de laatste fase van de P4 productie een coupévariant met 50 PK.

Onderstel en evolutie

Het onderstel is redelijk conventioneel, waarbij in de eerste jaren de voorwielophanging (triangels onder, bladveren boven) één geheel vormt met de aandrijflijn. Aan de achterzijde worden bladveren en een starre achteras geplaatst. In de loop der jaren wordt de ophanging verfijnd, en dat komt de wegligging ten goede. De Ford is erg comfortabel geveerd, en om dat te neutraliseren verstevigt men de achterwielophanging. Verder vervalt de achterste stabilisator en worden de voorste bladveren steviger bevestigd. Tot slot worden steviger schokdempers gemonteerd.

Stijlkenmerken bewaard

De Ford 12M P4 modellen worden zo aardig bijgepunt. En in 1965 worden schijfremmen aan de voorzijde standaard. Wat blijft zijn typische stijlkenmerken. Om een paar voorbeelden te noemen: de naar voren taps toe lopende ornament op de flanken en de druppelvormige achterlichten geven de 12 M P4 blijvend een eigen gezicht. Ook de enkelvoudige droge plaatkoppeling en de stuurschakeling zijn typische kenmerken, evenals het moderne kachel-/ventilatiesysteem.

Belangrijk voor Ford Duitsland

De 12 M P4 vervult een belangrijke rol voor Ford Duitsland, dat na verloop van tijd dit model ook in Genk gaat bouwen. In augustus 1966 wordt de P4 vervangen door de P6, die in grote lijnen en in technisch opzicht gelijkenissen kent. De P4 mag met pensioen na een productie van 672.695 exemplaren.

Op alle gebruikte afbeeldingen rust het copyright van Ford.

 

3 Comments

  1. Willem

    20 mei, 2017 at 20:57

    Het demonteren van de koppelingsplaat en drukgroep kon zonder de versnellingsbak uit te bouwen. Je trok de price-as naar achteren en liet de koppeling eruit zakken.

  2. Bert

    17 mei, 2017 at 21:52

    Ik heb de eerste versie van 1963. Een prachtauto waar ik nog vaak in rond rij. En als ik ergens stilsta, komen er veel mensen op af met de prachtigste herinneringen aan hun jeugd in die auto. Wanneer komt dit artikel in het blad te staan ?

  3. Christopher Peycke

    12 mei, 2017 at 17:15

    Een model puur gebaseerd op het gedachtegoed van “bean counter” Mc Namara. In Duitsland waren zij niet blij met het nogal simpele technische ontwerp. Maar de P4 verkocht goed al was een Kadett A de betere met hogere verkoopaantallen, de afwerking van de Opel was ook geroutineerder. Mijn grootvader kocht een P4 in 1964, die werd ingeruild voor een P6 in 69. Ik herinner mij dat ik als klein jochie altijd misselijk werd op de achterbank in de P6. Later kwam een Audi 80 en de braakneiging was verdwenen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X