in

Exit Turf – column

ER Classics Desktop 2022

omslag3“Hoi. Het is even om te melden dat Turf dood is.” Dat telefoontje kwam niet helemaal onverwacht. Want Turf had geleefd onder het motto “Je moet het leven teisteren”. Tegenwoordig zou een jong Turfje een interessante ‘casus’ zijn geweest voor een paar dozijn psychologen, hulpverleners en zwatelaars. Die hadden hem dan juichend kunnen analyseren en labelen. Want met een beetje goeie wil was Turf goed voor alle eigenaardigheden vanaf AHD tot en met iets wat met een ‘z’ begon.

Maar toen Turf nog een Turfje was, waren dat soort bezigheden nog niet bedacht, herkend of erkend. Tel daarbij dat Turfs ouders allebei van gefortuneerde progressieve huize waren en opvoeden volgens gangbare normen kwaadaardig burgerlijk vonden. Dat leidde blijkbaar tot een vrij ongestructureerde onbevangen aanpak waarbij Turfje al vroeg in aanraking kwam met vrije liefde, drank, drugs en een vrij zwervend bestaan.


Toen kwamen Turfjes ouders tot het besef dat zo’n zogenaamd kind toch feitelijk een hindernis bleek voor de verdere ontplooiing van hun eigen unieke zelven. Gelukkig kon Turfje in een kruising tussen een internaat en een leefgemeenschap gedumpt worden. Exit pa & ma. Maar Turfje werd Turf en vanaf zijn achttiende kreeg hij een maandelijkse toelage van zijn liefhebbende ouders. Die toelage was zo groot dat die Turf niet echt inspireerde om zijn studie – want hij was slim genoeg – af te maken of werk te zoeken. Op zijn zestiende had hij een paar weken gewerkt, maar het concept had hem niet echt aangesproken.

Wat hem wel had geraakt, dat was de motorfiets van zijn buurman, een jonge ambitieuze betonvlechter. Dus er moest een motorfiets komen. Dat werd een Kawasaki 900 vierpitter en een lifestyle die de mannen van het Joe Bar Team het schaamrood op de kaken zou hebben gebracht. Overal zo hard mogelijk rijden, dapper blowen en zuipen als een tempelier. Hij ging er dus ook regelmatig keihard af. Maar mogelijk door de maximale ontspanning vanwege het blowen en drinken kwam hij er altijd wonderbaarlijk ongeschonden af tot de vakbond van beschermengelen hem royeerde.

Toen werd hij geruime tijd een interessant medisch experiment en was hij – buiten wat het ziekenhuis en de revalidatiekliniek binnengesmokkelde drank en drugs – meer dan een jaar clean. Dat gaf rust en ruimte tot nadenken. Turf besloot dus zich en Harley chopper te laten bouwen. Dat besluit werd nog makkelijker gemaakt door het overlijden van zijn grootvader van vaders kant. Turf ging, terwijl zijn lichaam weer zo ongeveer begon te functioneren, voor maatwerk. Buiten de fysiotherapie begon hij aan bodybuilding. En vooruitlopend op de dingen die komen gingen liet hij alvast de bij zijn nieuwe levensvisie behorende tattoos zetten. In de jaren daarna bewees hij dat ook hardtail chopperrijders er evenveel kilometers konden opzetten als BMW Fahrer en Goldwing stuurlieden.

Intussen was hij door gerichte medicatie maatschappelijk iets beter gaan functioneren. Zijn twee kinderen waren dan wel van twee verschillende moeders. Maar dat is tegenwoordig niet zo uitzonderlijk meer. Bovendien was hij coach voor aanstaande ex-verslaafden uit betere kringen geworden. En daarbij bracht hij de wereld toch weer een stel extra motorrijders. Want motorrijden is namelijk een therapie die tegen zowat elke vorm van geestelijk ongemak helpt. Turf kocht er een Guzzi bij.

Onder soepele begeleiding van de moeder van zijn tweede kind veranderde zijn drankmisbruik van buitenissig tot gezond Hollands. En als hij nog eens een blow pakte, dan was dat gewoon even een rustmomentje. Hij trouwde zelfs. Toen stierf zijn vader en kreeg hij zijn kindsdeel. Hij was in gemeenschap van goederen getrouwd. En dat duurde tot zijn Lief er vandoor ging. Met de helft van de poen. Turf pakte wat spullen, zijn bankpapieren liet de voordeur van zijn huis open en verdween Europa in. Zijn reis kwam na een paar jaar ten einde in Biarritz. Hij gleed uit in de badkamer en brak zijn nek. In zijn portefeuille zat een oud, verfrommeld briefje met namen die na zijn dood gebeld moesten worden om ze te bedanken voor de goeie tijd samen.

Lees ook:
– meer columns
– meer verhalen over klassieke motorfietsen

9 Reacties

Geef een reactie
  1. Toch zouden we allemaal een of meer Turfen moeten kennen.
    Zou voor vele andere mensen ook een eye-opener kunnen zijn om het leven ook eens wat ruimer te zien.

  2. Ik sluit me bij Maurice aan.
    Voor individuen als Turf is geen vakje, waar psychologen hem in kunnen stoppen. En dat geldt veelal voor alle maatschappelijk onaangepasten. Niet makkelijk in de omgang.

  3. Verhaal met een ondertoon. In het zicht van de levenshaven door een lullig voorval definitief knock out te gaan. Mooi verwoord.
    Pracht verhaal alweer Dolf!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het julinummer, met daarin:

  • Na 27 jaar opnieuw in AMK: Fiat 124 Sport Spider
  • Chevrolet Apache 3200, authentiek werkpaard
  • Redactievervoer: Cadillac Allanté
  • Honda CRX 1.4 GL in detail
  • Moto Guzzi 850 Le Mans, een droommotor
  • Wat kregen de Playmates van Playboy?
  • Jawa 150 cc, origineel in Nederland geleverd
  • Dubbel gebruikte typeaanduidingen- Deel XV
omslag 7 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens € 27 goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

Grinnall Scorpion 3 1997 1

Grinnall Scorpion 3 (1997) van Bart. Een indrukwekkende driewieler. 

Alfa Romeo Giulia

Alfa Romeo Giulia van André Kardol. Een aparte klasse