in

Een R4 is een echte automobiel

R4

Moderne auto’s zijn heel erg goed, maar er zit heel veel in dat stuk kan gaan. AMK lezer André François ( Renault Juva) bedacht dus wat eigenlijk de essentie van een auto is: Het is een zelfrijdend dak op wielen.

Van een Twingo naar een R4

Toen de Twingo Voor Lokaal Gebruik dus tegen een paar stevige APK punten opliep was het tijd voor familie overleg. En toen kwam de allereerste auto van André’s Geliefde ter sprake: Een R4. En een R4 is het geworden. Want een R4 is – in tegenstelling tot een 2CV, die alleen maar een transportmiddel is – een Echte Auto. Dat is trouwens ook bewezen door een andere AMK lezer en dorpsgenoot: Hans en zijn Lief reden met hun R4 – binnendoor- naar Noord Italië. “Gaat prima. Maar je moet geen haast hebben”.

Goedkoper dan een 2CV

In een tijd waar in een nette 2CV gewoon een burgermans bak met geld kost is zo’n R4 – niet meer zo goedkoop als vroeger – nog steeds veel prettiger geprijsd. Ook omdat het aanbod ruim is. Er zijn immers zo’n 8.000.000 R4’s geproduceerd. Bij aanschaf is een harde koets feitelijk het enige criterium. Uit ervaring is verder bekend dat nog niet op NL kenteken staande auto’s die in hun moederland nog volkomen verkeersveilig werden geacht hier toch wel aardig wat werk vragen voordat ze na frisse APK op NL kenteken ingeburgerd zijn.

Slim gedaan van Renault

Met de R4 werd Citroën geconfronteerd met de wet van de remmende voorsprong. Want Renault had de 2CV bestudeerd en had besloten er een betere versie van te maken. Er met behoud van de grootst mogelijke eenvoud, meer ‘automobiel’ van te maken. De torsiestaaf vering die de R4 aan de ene kant een 4 cm kortere wielbasis gaf zorgde daarbij voor een veercomfort dat dat van de 2CV bijna kon evenaren.

Weinig veranderingen door de jaren heen

Veranderingen aan het plaatwerk waren er nauwelijks: de motorkap werd ietsje veranderd op versies met de 1108 cc-motor, en de bovenste deurscharnieren werden in 1982 van buiten naar binnen verplaatst, terwijl ook de scharnieren van de achterklep werden verkleind. De aanvankelijk wat spichtige bumpers vonden vanaf 1967 hun definitieve vorm. De schuiframen waren wel een dingetje. Natuurlijk waren ze vanaf het begin af aan nogal gedateerd. Iets dat ze ook hun charme verleende.

Elk foordeel hep…

Maar ze hadden nog een nadeel dat soms een voordeel was. Dat merkte ‘Stip Schreurs’, de pelotonsadjudant tijdens mijn diensttijd. De deur van zijn R4 was bij een draaiende motor in het slot gevallen. Het hele staf-staf peloton stond erbij en keek ernaar. En Stip Schreurs was meer dan geagiteerd.

100% Hagenees Karel de Bouter, trotse zoon van een prostituee in ruste, had voordat hij voor zijn nummer op moest komen al een zekere reputatie opgebouwd met het – voor eigen rekening – openen van andermans auto’s. Hij keek wat afkeurend naar zijn pelotonsadjudant en sprak mild: “Sukkel. Ik zal je even laten zien hoe je dat doet”.

Een klap met de vlakke hand

Hij spoog in zijn hand en sloeg met de vlakke hand keihard langs het schuifraam in de deur. De klap was hard genoeg om het geblokkeerde raam open te laten schuiven. Na nog zo’n schuifklap was het raam ver genoeg open om er een arm door te steken en de deur te openen.

Met onnavolgbare Haagse vanzelfsprekendheid deed Karel de deur open, haalde de contactsleutel uit het slot, schoof het raam weer dicht en deed de deur op slot. Toen gaf hij de sleutelbos aan de dienstplichtig adjudant. “Nou red je je verder wel weer”.

En intussen rijden er sinds Lichting 76/5 nog steeds R4’s in Frankrijk. Dagelijks. En ze moeten vaak nog werken voor de kost.

Maar natuurlijk blijven 2 CV’s ook leuk


Zij aan zijn met het voorbeeld
We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

8 Reacties

Geef een reactie
  1. De eerste Renault 4 die mijn vader diende als bedrijfsauto, had nog een buizenbumper voor en achter tevens zat er nog geen contactslot in dus gewoon een draaiknop wat de starter was er zat wel een deurslot in en weinig betere stoelen als in een 2CV.

  2. De R8 en R10 waren gewoon super auto’s, heb ze beide gehad.
    Met de R10 reed ik iedere week op en neer naar Buc en Pont Chartrain in Frankrijk, vanuit Den Bosch.
    Met 130, 140 km per uur over de snelweg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *