Nieuws

De Chevrolet Corvair. Eindelijk erkenning

By  | 

Met zijn boekUnsafe At Any Speed zette de jonge advocaat Ralph Nader in de jaren 60 de ondoordachtheid van Amerikaanse constructeurs op het gebied van de veiligheid van hun auto’s in de spotlights. Het boek veroorzaakte veel ophef en deed het aangevoerde voorbeeld, de Chevrolet Corvair verkooptechnisch geen goed. Maar was die zescilinder echt zo onveilig? Het verhaal bleek veel later ongeveer als de ontploffende Exotaflessen van Marcel van Dam : de schrijver, de ambitieuze jonge advocaat had er een fantastisch publiciteitsvehikel aan.

Hoe dan ook: het overgrote deel van de Amerikaanse auto’s uit de jaren 60 had naar Europese maatstaven het weggedrag van een dronken schaatster. Ze waren gemaakt voor rustige ritten over eindeloze, rechte highways. Dat de eerste Chevrolet Corvairs dus in volle draf gingen oversturen, was dus niet zo verbazend. Kevers en Porsches deden dat toen ook met de motor helemaal achterin. En de auteur die voor al die ophef zorgde had trouwens niet eens zelf een rijbewijs…

In den beginne

Eind jaren 50 onderzocht Chevrolet de haalbaarheid van een instapmodel. Een kleine auto naar Amerikaanse maatstaven. Een instapmodel ‘daar’ was toen een topversie bij ons in De Oude wereld, waar karig uitgeruste twee- en viercilinderauto’s met cilinderinhouden tot zo’n 1500 cc max de norm waren. Hier was een 2CV of een 1200 cc Kever al heel wat als ‘instapmodel’ voor de beginnende automobilist. De Chevrolet Corvair motor had zes cilinders en het koetswerk was krap 4,4 meter lang. De auto had daarbij scherpe en moderne lijnen, een luchtgekoelde boxermotor (die dus helemaal achterin zat), en onafhankelijke achterwielophanging.

Moeilijk begin

De verkopen gingen niet daverend. Toch bleef Chevrolet in het voor USA begrippen revolutionaire concept geloven en bouwde het een hele serie afgeleiden van de Chevrolet Corvair (coupé, cabriolet, bestelwagen, berline, break). De GM dochter maakte zelfs een Monza-versie, met een motor die geen 80 maar 95 pk produceerde. Na het toevoegen van een turbo steeg het vermogen zelfs tot 150 pk, en in 1965 zelfs tot 180 pk. De cilinderinhoud groeide mee: van 2,3 tot 2,7 liter.

‘The End”

Maar vanaf 1967 besliste Chevrolet om door de zwaar tegenvallende productiecijfers in het aanbod te snijden. In 1969 werd de Chevrolet Corvair uit de catalogussen gehaald.

En wat nu?

Een productie van bijna 1,3 miljoen exemplaren en 9 jaar lijkt indrukwekkend, maar naar Amerikaanse normen was het maar een matig succes. Een Chevrolet Corvair in Europa zoeken is niet onmogelijk, want de Belgische markt was toen verzot op Amerikaanse auto’s. Bij de Belgen kwam er toen immers nog geld uit de kolonie Congo. Maar intussen zijn er best een paar ‘Amerikanen’naar Europa gekomen. En intussen zijn er liefhebbers voor. Reken op € 15.000 tot zo’n € 20.000 voor een mooi en goed  exemplaar. En wees wat achterdochtig als het op Amerikaanse restauraties aan komt.

De foto’s komen uit het archief van AMK lezer Jan Eggink, een voormalig Chevrolet Corvair eigenaar. Als u zulke foto’s heeft, dan zijn ze welkom.

Chevrolet Corvair

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    3 Comments

    1. Dolf Peeters

      10 februari, 2019 at 12:39

      Bedankt voor de reacties! En onze excuses voor de naamsverwisseling. Gelukkig is dit digitaal nieuws, dus dank zij u hebben we de voud kunnen herstellen.

    2. Eef Weidema

      10 februari, 2019 at 09:48

      Hierbij wil ik U er op attent maken dat niet Frits Bom Exota de nek heeft omgedraaid met veel leed voor de werknemers maar de VARA coryfee Marcel van Dam!!! U doet hier Frits Bom behoorlijk onrecht aan, daar de zaak zeer onverkwikkelijk en schandalig was en is.

    3. Arjoan

      9 februari, 2019 at 21:17

      Exota fles was Marcel van Dam, met een kogel tot ontploffing n B, fake news zeggen we nu

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    X
    X