Column

De 2 cv 4 die onbedoeld een Porsche de baas was

By  | 

Het was in de herfst van 1979. Vanuit de Noordoostpolder reden we met de Citroën 2 CV 4 van mama naar Haarlem. De Citroën GSX stond voor een reparatie in de werkplaats van de Emmeloorder Citroën-agent Dijkstra. De afspraak voor het familiebezoek kon doorgaan, aangezien wij thuis de toenmalige luxe hadden over twee auto’s te beschikken.

Ik had me op voorhand enorm op die rit naar Haarlem verheugd. 120 kilometer moesten er worden overbrugd met een 435 cc krachtbron in de ultieme van A naar B auto. Op voorhand waren het de ingrediënten om de met 78-54-UD gekentekende Deux-Chevaux de heldenstatus toe te kennen. Ik vond het een zinderend idee dat wij gingen aantonen dat een schier onoverbrugbare afstand óók met deze authentieke en basaal uitgevoerde Citroën overbrugd kon worden. Alles wat groter, moderner en tegelijkertijd zoveel saaier was kon dan in perspectief worden geplaatst door die rode Citroën. Zo ervoer ik het als kind. Het zaadje voor mijn underdog sympathie werd toen geplant.

Wellicht zette deze advertentie kwaad bloed bij de Porsche rijder, die mij voor de eerste keer met het fenomeen "verkeersagressie" kennis liet maken. Copyright: Citroën UK

Bij het zien van deze advertentie denk ik altijd aan de Porsche rijder die ons het leven zuur maakte. En aan de heldenstatus van onze 2 cv 4. Copyright: Citroën UK

Met een grote grijns beleefde ik de zo vertrouwde rit van de polder naar Haarlem. Terwijl het complete verkeersaanbod van dat moment ons voorbij raasde toonde ik ontzag voor de hardwerkende 2 CV. Ik had vrede met het volslagen gebrek aan tempo. Het Calimero gevoel maakte zich dan ook geen moment van mij meester in de ondanks alles behaaglijke A-Citroën.

Dat knusse gevoel verdween op slag in de buurt van Amsterdam. Een mijnheer maakte met zijn Porsche 911 nerveuze manoeuvres. Ik hoor het mijn vader nog verbaasd zeggen. “Wat doet hij nou?” De Elfer belandde op een uitvoegstrook en wilde weer terug naar de hoofdbaan. Mijn vader anticipeerde met de 2 CV 4 en maakte ruimte. De Porsche berijder begreep de geste van mijn vader niet en trapte op de rem. We passeerden hem vervolgens. “Dan niet jongen”, waren de woorden die onschuldig achter het schuin geplaatste stuurwiel van de Citroën vandaan kwamen.

Uiteindelijk slaagde de Porsche-berijder om in te voegen. Binnen no-time begaf hij zich links van ons. Mijnheer was boos, claxonneerde en sneed ons af. Vervolgens snelde hij ordinair gebarend met een rotgang weg. Even de zogenaamde pikorde herstellen. Met een staaltje levensgevaarlijk machtsvertoon. Omdat de bestuurder van de 2 cv 4 de zelfbenoemde jaren zeventig Dandy in de Porsche onbedoeld liet transformeren in Calimero. Die het opnam tegen één van de meest originele en basale auto’s uit de geschiedenis: de 2 cv 4, welke voor hem de betrekkelijkheid van alles aantoonde. Die gemakkelijk te verschalken Deux Chevaux was de onsympathieke versie van Calimero blijkbaar de baas geweest.

Ik zal het nooit vergeten. Het was de eerste keer dat ik mij bewust werd van het fenomeen verkeersagressie. En die grimmigheid verstierde voor mij de rit, waar ik mij op voorhand zo op had verheugd. Gelukkig was er nog een schrale troost. Want ik wist dat we een paar dagen later nog eens 120 kilometer met de 2 cv 4 zouden afleggen. Hetgeen in alle opzichten probleemloos gebeurde. En ook daarom heeft onze Eend voor altijd de heldenstatus. Voor mij in ieder geval wel. Omdat hij toen aantoonde dat eenvoud je ver, héél ver kan brengen.

1 Comment

  1. peter grol

    6 november, 2015 at 15:05

    Dus toen ook al,ik weet er alles van,rijd namelijk in een Daihatsu Cuore

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *