De Honda CB350 Four was een volwassen motor met Honda´s spreekwoordelijke betrouwbaarheid. De meeste eigenaars hadden waarschijnlijk liever een 500, of laten we eens echt wegdromen: een 750 gehad. Het grappige is daardoor wel dat waarschijnlijk uit budgetoverwegingen nogal wat van deze kleine Honda's verschoond zijn gebleven van het Verschrikkelijke Verbouwingsvirus.
Zo omstreeks de tweede helft van de jaren 80 waren de Japanse customs door en door betrouwbaar. Alleen ging bij de eerste jaargangen Honda VT 1100, de vierversnellingsmodellen (1987-1996), de derde versnelling te vaak stuk. En intussen zijn daar de onderdelen NIET meer voor leverbaar.
Dat was de eerste Echt Zware Honda. Hij was bedoeld om het tegen de 650 cc stoterstangentwins uit Engeland op te nemen. En om Amerika te veroveren. Dat lukte niet. De 44 pk sterke machine was technisch lichtjaren verder dan de Britse en Amerikaanse zware jongens. Met een CB450 ‘Black Bomber’ (ze waren er trouwens ook in het rood en blauw, en voor politiegebruik in het wit) kon je de 650 twins het snot voor ogen rijden als de weg niet te slecht was en niet teveel slingerde.
Natuurlijk is de Honda CB750 Four terecht de motor van de (vorige) eeuw geworden. Die OHC vierpitters waren namelijk sensationeel en revolutionair. Aan de andere kant: vanaf de komst van de Kawasaki DOHC 900 cc was de CB 750 ‘overruled’.
Voor veel van ons voelt 1986 nog aan als gisteren. Maar een motor uit dat jaar is intussen ook alweer 35 jaar jong. In de zomer van 1986 was de motorwereld nog anders. Het was de tijd van kuipen en sportieve, maar inzetbare motoren. In de jaren zeventig werden motorfietsen nog als allrounders geleverd. Je maakte ze na aankoop sportief door een laag stuur, naar achter verzette voetrusten (Raask!) een sportbuddy en een uitlaatsysteem dat de sportiviteit luidkeels ondersteunde. Toerrijders monteerden hogere sturen en tassen of koffers. Die jaren zeventig waren ook de jaren dat motorfietsen betrouwbaar werden.
Retrodenken is ooit ook maar begonnen. En Honda was daar een voorloper mee. De CB500T twin werd indertijd als oubollig tot bizar gezien. Ze werden niet veel verkocht. Ze waren – tot voor kort – gebruikt ook geen drop waard. De Honda CBX550 F was ook een soort van retro. Hij had ook een als trommelrem vermomde rem aan de voorkant. Die oplossing was er eentje volgens de aloude lijfspreuk van de mariniers: Waarom makkelijk als het moeilijk kan? De aanpak was gecompliceerd en moeilijk te servicen.
Als een Triumph Bonneville uit 1969 je als klassieker voor ogen staat? Dan is een motor, een Honda NTV, uit de jaren tachtig of negentig natuurlijk gewoon nog een nieuw ding. Dus klassiek? Of gewoon oud? Oh, ja: hij heeft cardanaandrijving. De Honda NTV is een uitstekende allrounder met een heel eigen smoel en de absoluut onverwoestbare techniek waarmee Honda zijn imperium heeft opgebouwd.
In 1968 vond Honda het motorrijden opnieuw uit. Motorrijden werd lifeststyle en fun, en geen zwaktebod voor autolozen meer. De CB 750 werd motor van de (vorige) eeuw. De andere Japanse motorfietsmakers gingen allemaal als gekken ook vier-in-lijn motoren maken. De ’UJM’, de universal Japanese Motorcycle, was geboren. Heel goed. Maar saai!
We lopen bij AMK vaak best vooruit bij het ‘ontdekken’ van klassiekers. Maar in het geval van de in 2005 als conceptmodel gepresenteerde Honda DN-01 zit de markt ons op de hielen.
Het is weer eens zover: Er wordt een massale opleving van het motorrijden (inclusief de liefde voor klassiekers) gemeld. En nu zou De Jeugd ook inhaken. Wij zien het zo’n vaart nog niet lopen, ook omdat we het verhaal al zo vaak hebben gehoord.
“Wat is het verschil tussen een krokodil?” “des te groener, des te zwemt’ie.” Dat is wat flauw. Maar wat is dan het verschil tussen een Honda CB750 Four? De prijs!
Gisteravond tot in de kleine uurtjes zitten praten over… klassiekers. Wat zijn het? Hoe origineel of perfect moeten ze zijn en wat gaan klassiekers worden. Lijkt me een heel herkenbaar gespreksonderwerp en gisterenavond ging het over een Lomax, een eigen interpretatie…
1993? Dat is 27 jaar geleden! Een motorfiets van 27 jaar. Is die oud? Is die klassiek? We hebben het over een Honda Fireblade, een CBR900 RR. Waarop moet je letten bij aankoop…
Dat zijn er dus vierhonderd miljoen. ‘Das veel!’ Dat Honda de grootse motorfietsmaker ter wereld is, dat weten we. Het merk is zo sterk aanwezig dat ‘Honda’ de verzamelnaam voor alle motormerken is in het Maleis, de taal van –…
De tijd dat je voor 1.500 gulden een redelijke CB 750 OHC kocht is intussen allang voorbij. Maar ‘de’ Honda CB 750 OHC bestaat niet. Tijdens de productie werden er kleine aanpassingen gedaan en dan had je ook nog het…
De Honda CB 360 … hekkensluiter zijn is geen reden tot historische waardering. Het is meer zoiets van : “Oh ja, die was er ook nog. Verder nog nieuws?” Vanaf 1969 waren tweecilinder motorfietsen eigenlijk allemaal gedateerd. Niet echt actueel…
Met de vier in lijn motoren had Honda geschiedenis geschreven. Dus werd het tijd voor iets nieuws. De nieuwe Honda motorblokken waren V4 motoren. En het waren technische hoogstandjes. Maar het begon niet zo prettig als verwacht werd. De nieuwe…
De Honda CM400T was nooit bedoeld als spektakelstuk. Het was een dapper en braaf twinnetje, waarmee je naar en van je werk mee kon rijden. Je kon er boodschapjes mee halen en je kon er ongecompliceerde toertochtjes mee maken. Op…
Wat die vier iconen overeenkomstig hebben? Hun leeftijd. De Honda CB750, Kawasaki 500H1, Suzuki T500 en de Yamaha XS1 zijn samen 200 jaar en die jaren zijn eerlijk verdeeld over deze motorfietsen die de wereld veranderden. Honda aan het voortouw…
Vroeger was natuurlijk niet echt alles beter. Maar soms kun je niet anders concluderen dat de kreet toch wel waarheid draagt. Zoals bij de vanaf 2009 geproduceerde Honda CBF 125. Want die steekt na een paar jaar gebruik toch wel…