Bijzonder

AMC Eagle, landde eerder dan de rest

By  | 

Menig autofabrikant claimt de allereerste crossover-zus of crossover-zo in de wanhopig naar hip snakkende markt gezet te hebben. But the AMC eagle landed way before.

American steel

Bovenal werd de eerste echte crossover min of meer uit nood geboren. Het was eind jaren zeventig en niemand zat nog op hip te wachten. Het moest gewoon een keer heel blijven, geen gallons per minuut verbruiken en je moest er een beetje fatsoenlijk mee over straat kunnen. Qua rijgedrag vooral. Precies wat de Japanners toen al bouwden, en steeds meer teleurgestelde Amerikanen kozen oriëntaals in plaats van hun eigen real American steel. Want dat roestte, viel uit elkaar en zwabberde veel te gulzig door de straten. De American Motor Company kon het niet langer aanhoren, die alsmaar klingelende deurbellen van de Toyota- en Datsun-dealers, en ging koortsachtig aan het werk.

Trendsetter

De tijd drong. Bovendien zat de kas niet al te vol, genoeg redenen voor AMC om de bestaande Concord uit de schappen te trekken als basis voor de Eagle. Daar gingen ze de innovatie-award in ieder geval niet mee winnen: die Concord was in feite niet meer dan een gemodificeerde Hornet, de compact die bij AMC al sinds 1970 in de prijslijsten stond. Geen erg moderne basis dus, maar de hamburger is ook nooit veel veranderd. Kwestie van wat ingrediënten veranderen of toevoegen en men vrat volkomen tevreden door. De basis was goed en met het aanpassen van het oude recept werd de AMC Eagle onbedoeld een ware trendsetter. Visionair zelfs, want tegen de tijd dat de crossover met veel geschreeuw bedacht en hip werd, lagen de meeste AMC Eagles al stilletjes op de sloop. Waarschijnlijk zelfs allang gerecycled in nutteloos hoger op de poten gezette en met plastic behangen stationcars voor zelfbenoemde toonaangevers. De ironie.

Ouderwets

Het idee om een hopeloos ouderwetse Concord met de techniek van een nog maar matig populaire Jeep te combineren was best gedurfd. Of juist helemaal niet. Hoe dan ook, die combinatie van bestaande technieken in een oude jas voorspelde in theorie geen staande ovaties of volle orderportefeuilles, maar de Eagle bleek een klein succes voor het tanende AMC. De unieke 4×4 werd leverbaar als twee- of vierdeurs sedan, stationwagen en zelfs als coupé. Als motorisering vond de bekende 4,2 liter zescilinder in lijn een plek in het vooronder. Trouw aan het concept van hergebruik was ook deze krachtbron al flink op leeftijd. Om het de clientèle niet al te moeilijk te maken, was dit ook de enige optie onder de motorkap. Ze hadden al genoeg uit te leggen nadat ze de showroom verlaten hadden in hun nog te ontstane gat in de markt.

Meerwaarde

Maar het reed fantastisch. Alles in de juiste kaders, uiteraard. In de beginjaren tachtig was er nog geen Amerikaanse vertaling voor strakke wegligging. Simpelweg omdat Joe Average geen idee had dat dat bestond. En er dus ook geen behoefte aan had. De AMC Eagle had ook geen scherp weggedrag, maar voelde door zijn permanente vierwielaandrijving al een stuk zekerder en stabieler aan op het asfalt. Daarbuiten kwam je ook al een stuk verder dan met de gemiddelde inheemse cruise-o-saurus, maar een terreinwagen werd het natuurlijk nooit, alleen al door het ontbreken van een lage gearing. Maar de aandrijving op alle wielen en de grotere bodemvrijheid maakten een uitstapje in licht terrein zeker mogelijk en onder gladde of in winterse omstandigheden had de AMC Eagle ontegenzeggelijk een meerwaarde. Hij bood de veilige tractie van een 4×4 zonder het rudimentaire daarvan. De AMC Eagle was wel degelijk uniek.

Niche

Standaard was de AMC Eagle Amerikaans-luxe uitgerust: stuur-, rembekrachtiging en automatische transmissie waren onontbeerlijk. De uitrustingsniveaus Limited en Sport breidden het rijke gevoel verder uit met levenskwaliteit verhogende zaken als lederen bekleding, houttrim op het dashboard, een radio, centrale vergrendeling en de ultieme luxe van beklede zonnekleppen. Niets tuurde zo comfortabel. En tegenwoordig ondenkbaar, maar destijds kon als fabrieksoptie ook een antiroestbehandeling aangevinkt worden. Had iedereen dat destijds maar gedaan, dan waren er veel meer van deze unieke alleskunners overgebleven om stomverbaasd de gehypte wedergeboorte van hun eigen niche te kunnen aanschouwen. Alles was er al.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X